Tom kum, Phnom Penh, Bangkok en weer naar huis

14 maart

Ons laatste dagje in Hoi An. We zijn vroeg opgestaan (6:30) om nog rustig te kunnen ontbijten én dan ook nog redelijk vroeg het stadje door te kunnen lopen om de zon een beetje te kunnen vermijden. Bijna alle bezienswaardigheden waren dus gesloten vanwege corona maar we kunnen er in ieder geval wel even langslopen dachten we. Dus liepen we, uiteindelijk toch pas om 8:00, met onze lonely planet weer Hoi An door. Hoi An is redelijk klein dus eigenlijk waren we overal al wel een keertje langs gelopen maar nu hadden we wel wat informatie uit de lonely planet erbij dus dat was wel leuk.

Mooie oude muur op de achtergrond

We hadden de dag hiervoor bedacht wat de rest van onze route voor Vietnam zou zijn. We zouden nog twee weken hebben in Vietnam voordat we nog 5 andere vrienden van ons zouden ontmoeten in Cambodia dus tijd genoeg. We hadden nog 4 plekken uitgekozen waar we wel naartoe wilde en onze eerstvolgende bestemming zou Tom Kum worden. We hadden dus nog een missie deze dag, namelijk een zo goedkoop mogelijke sleeperbus vinden naar Tom Kum. We zijn bij 3 verschillende reisbureau’s langs geweest en het heeft ons uiteindelijk 100.000 dong per persoon gescheeld, dus dat voelde als een hele overwinning! 

Omdat we zo vroeg waren opgestaan waren we ook vrij vroeg klaar met onze stadstour dus hadden we nog tijd om toch nog even naar het strand te fietsen voor nog één laatste duik in de heerlijke Vietnamese zee. Toen zijn we teruggefietst naar ons guesthouse en hebben we onze tassen gepakt en nog even het zout van ons afgespoeld. We zouden om 19:00 opgehaald worden dus zaten we om 19:00 braaf klaar. Om 19:15 waren ze er nog niet en we hadden van het reisbureau een nummer gekregen die we moesten bellen als ze te laat zouden zijn. Toen we dat nummer gebeld hadden vertelde de man aan de telefoon dat hij aan onze guesthouse eigenares had doorgegeven dat het 21:00 zou zijn in plaats van 19:00. Toen we haar vragend aankeken zei ze rustig “oh yeah they pick you up at 9 o’clock”. Grappig dat ze dat niet even aan ons doorgeeft. Maarja, no stress, dan lopen we nog wel even een rondje door Hoi An at night time. 

15 maart

Om 4:30 kwam de sleeperbus aan in Tom Kum. We waren kapot, het was koud en donker en om het allemaal nog even af te maken had Yuur dr backpack in het bagageruim in de kots gelegen. Er stonden weer allemaal scootertaxi’s klaar om ons aan te vallen, meestal kunnen we ze wel aan en gaan we lopen of proberen we op een andere goedkopere manier op onze bestemming te komen maar deze keer hadden we geen kracht meer over en hebben we ons door de eerste de beste naar ons hotel laten brengen. 

Gelukkig konden we er wel al zo vroeg in en heeft Yuur haar backpack schoongemaakt, gedoucht en hebben we daarna nog heeeerlijk kunnen slapen in extreem comfortabele schone bedden die, na een nacht in de sleeperbus, aanvoelde als zachte wolkjes. 

Toen we om 11:00 weer wakker werden werden we wakker met wat berichten van onze geliefde vrienden Myron en Niels en wat schokkende nieuws updates. Corona begon langzaam uit de hand te lopen. Myron en Niels hadden die ochtend de grens overgestoken van Laos naar Cambodia en vertelde ons dat binnen 3 dagen de grenzen van Cambodia al volledig dicht zouden gaan voor Italianen, Duitsers en Fransen. Hier werden wij maar zenuwachtig van. Ook lazen wij over de instelling van Vietnam tegenover corona en het leek er op alleen maar erger te worden daar. Over Cambodia hadden wij juist gehoord dat die wat rustiger in de corona situatie stond. We zijn meteen in actie gekomen en hebben even een spoed overleg gehad met onze Haribotjes (Zo heet de vriendengroep waarmee we zouden meeten in Cambodia) We besloten met z’n alle om hatsetats zo snel mogelijk allemaal naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodia, te komen om in het ergste geval daar met zijn alle vast te zitten en niet apart in verschillende landen. Zo veranderde ons plan van nog twee weken Vietnam in een oogopslag en hadden we opeens nog maar twee dagen. We zijn uiteindelijk tot 15:00 bezig geweest met het uitzoeken van ons visa, het regelen van de sleeperbus en het uitzoeken van de beste route van Tom Kum naar Phnom Penh, we moesten nog heel wat kilometertjes maken namelijk. Myron, Niels en Maud waren al in Cambodia dus die hebben hun route daar ingekort maar Ruben en Daniel zijn zelfs de dag daarna al van Phuket (Thailand) naar Phnom Penh gevlogen. 

Toen we eindelijk klaar waren zijn we nog naar de kapper gegaan en heeft ook Chris kunnen genieten van een zeer grondige kappersbeurt. 3 dames zijn er TEGELIJK hard mee aan de slag gegaan en er is zo veel shit in Chris dr haar gestopt dat we het een week later nog roken maar het was zeker weer een ervaring. 

In de avond hebben we nog scootertjes gehuurd en hebben we nog een rondje Tom Kum gedaan, even gewandeld en toen heerlijke street noodelsoep gegeten. 

Bij een kerk in Tom Kum
streetfooddddd

16 maart

Dit was onze laatste echte dag Vietnam, om 18:00 zouden we opgehaald worden door een sleeperbus die ons naar Ho Chi Minh zou brengen. We hadden de scooters nog dus zijn lekker op pad gegaan en hebben de hele ochtend rond gescooterd. We waren onderweg naar een “village” wat uiteindelijk behoorlijk tegenviel maar met scooteren gaat het vaak niet om de bestemming maar meer om de weg er naartoe. Chris ging ook weer voor het eerst sinds een lange tijd scooteren en ze deed het als een echte pro. Op een gegeven moment waren we ook een beetje verdwaald en begon de weg steeds en steeds meer op een offroad motorpad te lijken maar we bleven optimistisch doorrijden tot dat het pad opeens ophield. 

De village lag dicht bij een meer dus we dachten, laten we naar dat meer rijden, maar toen we onderweg waren werden we opeens ingehaald door een Vietnamese man die signaleerde dat we ons om moesten omdraaien. We dachten dat het privé terrein was dus draaide ons braaf om en hij reed aan ons vooruit. Toen stopte hij en blokkeerde onze weg, aan de zijkant stonden nog twee mannen en een politieagent. We stopte en hij bleef tegen ons zeggen “wait” terwijl hij iemand ging bellen. Door de politieagent durfde we niet meteen door te rijden maar toen we op een gegeven moment meerdere keren hadden gevraagd wat het probleem was en ze allemaal niet genoeg Engels konden om ons even uit te leggen wat er aan de hand was besloten we toch gewoon gas te geven en er langs te rijden. Een eindje verderop stopte we weer om de route te checken maar toen we zagen dat ze achter ons aan waren gereden en weer naast ons stopte zijn we maar gewoon heel hard weer naar huis gereden. Gelukkig zijn ze ons niet verder gevolgd. 

Toen we terugkwamen hebben we nog even een bahn mi gehaald voor onderweg, de scooters ingeleverd en werden toen opgehaald voor onze bus naar Ho Chi Minh. Weer een sleeperbus! YAY! ): 

Hier moesten we verplicht mondkapjes op, de gekte begon

De sleeperbus maakte ook nog een stop waar je eten kon kopen, rijst, fried vegetables en allemaal soorten vlees natuurlijk. Alle Vietnamese hielden echt een heel buffet en toen de tafel naast ons op een gegeven moment op stond en er nog een half buffet op tafel stond dacht Lott opeens, dat is zonde, zou ik gewoon de rijst en de groente pakken? Het zag er heerlijk uit dus dat hielp mee met het maken van de beslissing om gewoon schijt te hebben en de bak rijst en de bak groente te pakken. Toen het eenmaal bij ons op tafel stond werd ook Yuur hier heel gelukkig van. Het was blijkbaar niet onopgemerkt gebeurt want toen we heerlijk de restjes aan het opsmikkelen waren kwamen er zelfs mensen hun half opgegeten bakken bij ons neerzetten wanneer ze klaar waren. We voelde ons een beetje een charity case maar het werd anders toch weggegooid dus het stond wel achter onze no waste principes. 

17 maart 

Rond 5:30 kwamen we aan in Ho Chi Minh. We wilden naar een reisbureau komen die ons zou kunnen helpen met het vinden van een bus naar Phnom Penh. Het is ons uiteindelijk gelukt om de juiste lokale bus te vinden die we daarvoor moesten nemen. We waren weer verslagen. Sleeperbussen zijn fijn omdat ze veel daglichturen kunnen sparen maar comfortabel is anders. In de lokale bus probeerde het ticketvrouwtje ons een dubbele ticket te laten betalen omdat we volgens haar ook een heel ticket moesten betalen voor onze backpack die we gewoon op onze schoot hadden. Dit vonden wij heel flauw maar door te doen alsof we niet wisten waar ze het over had hebben we uiteindelijk niet hoeven betalen. Om 7:00 stonden we bij het reisbureau en we konden meteen een bus boeken die ons om 9:00 naar Phnom Penh zou brengen. We moesten naar een ander bureau lopen waar we opgehaald zouden worden en waar we onze backpacks achter konden laten. Daar zijn we naartoe gelopen, een straatje verder hebben we ontbeten en dat was dan ook alles wat we van Ho Chi Minh hebben gezien. 

De busrit naar Phnom Penh duurde 6 uur, de grensovergang was chaos. We wisten de helft van de tijd niet waar onze paspoorten waren en we volgde maar gewoon het mannetje van onze bus want niks werd ons uitgelegd. Op een gegeven moment reden we opeens in Cambodia, kregen we ons paspoorten in onze handen gedrukt en zat er een visum in. 

Eenmaal aangekomen in ons hotel voelde we ons zo ontzettend verstrooid en vies maar het was onze laatste avond met zijn drieën dus we wilden er wel wat moois van maken. We zijn op een grondige zoektocht gegaan op tripadvisor naar een een leuk pizza restaurantje voor onze traditie om een mooie tijd af te sluiten. Pizza en rode wijn. Na veeeele restaurantjes af te zijn gegaan heeft Christijn uiteindelijk iets gevonden met pizza. Wel 40 minuten lopen maar je moet er toch wat voor over hebben. We hebben muziek opgezet, gedoucht en ons mooi aangekleed en zijn uiteindelijk pas rond 21:00 gaan lopen. 

We hadden mooie lange jurken en een mooi broekpak aan maar wel met blote schouders. We wisten natuurlijk wel dat Cambodia hier wat meer moeite mee had maar tot nu toe viel het in de hoofdsteden wel mee dus we dachten dat het wel kon maar toen we over straat liepen voelde we ons toch opeens weer heel erg bloot. We waren toch weer in een nieuw land aangekomen en dat voelde we toen wel even. We zaten ook wel een beetje in een buitenwijk dus misschien dat het daardoor versterkt werd maar het voelde in ieder geval niet helemaal goed. Gelukkig waren we met z’m drieën. Het restaurantje had niet beter kunnen uitpakken. Heerlijke pizza’s, super fijne sfeer en ook nog heerlijke toetjes. We hebben het gehad over de afgelopen twee weken samen en over hoeveel zin we hadden om de rest van onze lieve vrienden de dag daarna weer te zien. Het was een super fijne afsluiting van onze korte maar geweldige tijd met z’n drietjes. (:

18 maart

Vandaag werden we door een tuktuk opgehaald die de eigenares van de villa voor ons geregeld had. Hij haalde ons op bij ons hotel en Maud kwam naar ons toe zodat ze ook mee kon rijden. Ze appte dat ze in de lobby zat te wachten dus we konden niet meer wachten om naar beneden te gaan en Maudje na 4 maanden weer te zien. Het was heeeerlijk om haar weer te knuffelen. De villa lag midden in Phnom Penh aan de Mekong dus wij waren er van uit gegaan dat het wel een beetje een levendig deel zou zijn maar niks was minder waar. De tuktuk chauffeur reed met ons naar het centrum, naar de Mekong, waar we met de auto op een pondje gingen en de Mekong overstaken. Waar we het pondje op gingen waren nog allemaal auto’s, winkels en supermarkten maar aan de overkant was de weg niet eens meer verhard. Op het pondje merkten we meteen al dat we de enige blanken waren en dat we een beetje vreemd werden aangestaard. Toen we aan de overkant verder reden zagen we dat er helemaal NIKS was daar. Geen supermarkten of winkels of bussen of wegen. Na ongeveer 10 minuutjes rijden kwamen we aan bij de villa.

De villa was echt een klein stukje hemel. Zodra je de muren uitstapte was het weer een beetje droog niemandsland met een paar kleine huisjes en lokale winkeltjes die bijna niks verkochten. In de villa waren twee huishoudsters die daar het huis onderhielden. Eerst voelde het een beetje gek dat zij daar met ons waren maar de eigenaresse legde uit dat ze achter de villa wonen en het huis voor haar onderhouden als de familie weg is. We hadden nog geen boodschappen gedaan maar aan de telefoon vertelde de eigenaresse dat er geen supermarkten in de buurt waren. We vroegen aan haar of er wel een markt was en ze vertelde dat er wel een lokale markt in de buurt was en dat één van de huishoudsters ons daar wel met de scooter naartoe zou kunnen brengen. Daar was natuurlijk wel alleen maar groente en fruit dus we moesten de jongens wel nog even laten weten dat zij ook nog wat boodschappen moesten doen voor pasta enzo. Chris en Lott zijn daarna achter op de scooter gesprongen en met één van die meisjes naar de lokale markt gereden. Dit was heel leuk om nog even te doen want het was ECHT een lokale markt dus zo hebben we tóch nog een heel klein beetje van het lokale Cambodia meegekregen. Toen we bij de markt waren kozen we lekker veel groente uit. Toen we eindelijk klaar waren en alle groente was gewogen en uitgerekend hoeveel het zou gaan kosten kwamen we er achter dat we alleen maar dollars bij ons hadden en geen Cambodjaanse riel. Geen probleem dachten we, tot nu toe hadden we ook alles in dollars kunnen betalen, maar helaas vonden ze het op deze markt toch een stuk minder fijn. Uitleggen dat we geen riel hadden was ook lastig aangezien ze dus geen Engels konden. Op een gegeven moment lukte het toch om te onderhandelen en namen ze met tegenzin onze dollars aan. Vol beladen met groente reden we weer op de scooter terug naar de villa. Het was nu ongeveer 11:00 en rond 13:00 zouden de jongens komen. We moesten nog ontbijten. Havermout en prosecco (: Om te vieren dat we allemaal in Phnom Penh waren! Want dat was ook een gek idee, nu waren we alle 8 in Phnom Penh. 

Om ongeveer 16:00 kwamen ze dan ook uiteindelijk aan, helemaal bezweet omdat het 35 graden was en ze alle boodschappentassen moesten tillen. Het was echt heel gek om ze weer te zien. Myron en Niels hadden we natuurlijk een maand daarvoor nog gezien maar Ruben en Daniel zagen we ook weer voor het eerst na 4 maanden. Nu waren we opeens weer met 8. Iedereen had natuurlijk super veel te vertellen en we moesten het ook nog even hoog nodig hebben over iedereens idee over de corona situatie. De villa was echt de perfecte plek om voor het eerst sinds zo’n lange tijd elkaar weer te zien. We konden gewoon lekker zwemmen, chillen en vooral bijpraten (: 

Die avond hebben we gezellig met elkaar gegeten met het idee dat we nu een maand met z’n alle Cambodia zouden gaan ontdekken maar corona bleef met het uur escaleren dus diezelfde avond nog moest Maud de beslissing maken om toch naar huis te gaan. Niemand zag dit echt aankomen en we vonden het allemaal echt zo kut. Het ging allemaal gewoon zo snel. Die ochtend nog enthousiast elkaar knuffelen in de lobby met het idee een maand samen te reizen om vervolgens diezelfde avond nog een vliegticket naar huis te boeken voor Maudje. Wij (Yuur, Lott, Chris) hadden het er ook nog even over maar hoe vervelend de hele corona situatie ook was, wij waren dus mooi niet van plan om naar huis te gaan. Na het boeken van Maud haar ticket hebben we ons allemaal wel vrij snel bij de gekke situatie neergelegd en hebben we wel nog een hele gezellige eerste avond gehad. We hebben getwisterd, gewaterpolood, gedanst, een duik genomen in de Mekong en veel spelletjes gedaan. 

19 maart 

De volgende ochtend wordt Yuur als eerste wakker en loopt even een rondje door de villa. De avond daarvoor was zo gezellig dat we er natuurlijk wel een enorme rotzooi van hadden gemaakt dus Yuur verwachtte het ergste maar tot haar verbazing was alles helemaal opgeruimd, vieze kleren hingen aan het wasrek en er stond een schaal met verssneden mango’s in de koelkast. Het duurde even voor het kwartje viel dat de mensen die het huis onderhouden ook het huis zouden onderhouden als wij er in zaten. Ze hadden dus alles voor ons opgeruimd en mango’s voor ons gesneden van de mango’s uit de tuin. (Ja er we hadden mango bomen in de tuin!!) Dit was echt bizar. Daarna heeft Lott lekker bananen pannenkoekjes gemaakt en zijn we met z’n allen gaan ontbijten. De ochtenden waren in deze corona tijden vaak spannend want dan was er al weer bijna een hele dag voorbij in Nederland en werden we dus vaak wakker met vele nieuwe, niet zo fijne corona updates. Ook deze keer zag het er allemaal deprimerend uit en voor we het wisten hadden ook Niels, Myron, Daniel en Ruben besloten dat naar huis gaan de enige optie was. Wij vonden dit echt heel lastig. Eigenlijk wilden we echt echt echt niet naar huis maar we besloten om het wel allemaal even serieus in overweging te nemen en het er in ieder geval even over te hebben met z’n drieën. Toen zijn we even naar het zwembad gelopen en eigenlijk wisten we het antwoord al maar wilden we het gewoon niet geloven. Toch merkte we dat de redenen om wel te blijven niet tegen de risico’s op konden. Daarbij was daar blijven niet eens leuk aangezien ook daar alle bezienswaardigheden, restaurants en hostels aan het sluiten waren. We zouden misschien wel in Cambodia kunnen blijven maar dan zouden we ook daar binnen vast zitten dus op die ochtend moesten we noodgedwongen de beslissing nemen dat we onze reis van 6 maanden anderhalve maand eerder moesten beëindigen. Die dag bestond dus voornamelijk uit weer chillen bij de villa en alle vliegtickets boeken want opeens hadden we allemaal een vliegticket nodig. Uiteindelijk zou Maud 21 maart terugvliegen van Phnom Penh. Daniel, Myron en Niels 26 maart vanaf Bangkok en wij zouden ook vanaf Bangkok vliegen de 27e samen met Ruben. In plaats van een maand met z’n alle nog twee dagen en daarna nog zo’n week met z’n zevenen. Toen we dat allemaal geboekt hadden en we ons hadden gerealiseerd dat we dan dus nog maar één week hadden en dat we daarna gewoon weer terug zouden zijn in Nederland. NA 4 VOLLE MAANDEN besloten we om te vieren dat al het boeken gelukt was en dat we in ieder geval deze dagen nog samen hadden. Niels en Ruben hadden weer heerlijk voor ons gekookt en we hebben er weer een gezellige avond van gemaakt. 

20 maart 

Vandaag moesten we alweer de villa uit. We hadden niet echt een plan. De chauffeur heeft ons in het centrum afgezet en toen zijn we opzoek gegaan op Agoda naar een slaapplek waar we met z’n 8e konden overnachten.

Zoekend naar een slaapplekje

Goeie deal gevonden dus naar een hotel gelopen waar we in twee vierpersoonskamers konden slapen. Toen zijn we gaan rondlopen in Phnom Penh en hebben we met z’n alle ergens geluncht om ook nog even na te denken over wat we eigenlijk wilden gaan doen deze dagen aangezien alles dicht was. Het was ook heel gek om corona mee te maken in een land als Cambodia. Eigenlijk merkte we er nog niet heel veel van. De straten waren nog best druk alleen viel het ons op dat er nauwelijks toeristen waren. Ook waren er al wat restaurantjes dicht en waren ook hostels langzaam hun deuren aan het sluiten. We vroegen ons heel erg af hoe het er in Nederland allemaal aan toe ging want door de verhalen die we hoorde kregen we het idee dat het daar nog veel erger was allemaal. Daarna zijn Maud, Yuur en Lott nog ergens koffie gaan drinken en is Chris met de jongens verder rond gaan lopen door de stad. In de avond hebben we ergens streetfood gegeten en zijn we daarna weer teruggelopen naar onze kamer. 

21 maart 

Nieuwe dag, nieuwe corona updates. We waren van plan om nog zo lang mogelijk in Cambodia te blijven aangezien we allemaal al in Thailand waren geweest maar helaas hadden we daar weer weinig over te zeggen. We wilden eigenlijk scootertjes huren en de stad verkennen om vervolgens Maud in de avond naar het vliegveld te brengen en haar uit te zwaaien maar neeeee. Thailand zou diezelfde avond nog zijn grenzen sluiten voor buitenlanders. Dus moesten we opeens zo snel mogelijk richting Thailand gaan. Eerst hebben we naar alle mogelijke opties over land gekeken maar we zouden nooit meer op tijd zijn als we de bus zouden nemen. Skyscanner afgegaan en gelukkig wel nog vliegtickets voor die avond kunnen vinden. We probeerde ze te boeken maar na het 3x op nieuw te hebben geprobeerd met 3 verschillende creditcards besloten we om het op te geven en om gewoon zo snel mogelijk naar het vliegveld te gaan om het daar allemaal in persoon te kunnen regelen. Onze hele ochtend werd door al dit geregel opgenomen, uiteindelijk rond 15:00 gingen we richting het vliegveld. Daar zijn we naar Bangkok Airlines gelopen en hebben we 7 vliegtickets kunnen kopen. We hadden nog twee uur voordat we konden inchecken dus zijn we nog even naar een restaurantje gelopen en hebben we daar geluncht. Daarna hebben we afscheid genomen van Maudje, die uiteindelijk zelfs nog later vloog dan wij en zijn we doorgelopen het vliegveld in. Ons hele plan was weer binnen een dag volledig omgegooid maar gelukkig konden we ons allemaal best makkelijk aan alle nieuwe situaties aanpassen en hebben we ondanks alle stres wel weer een gezellig dagje gehad. Niet als geplant maar wel het beste van gemaakt. Om 1:00 stonden we op Bangkok Airport en moesten we een hele corona procedure door en hebben we tijdens het wachten een Airbnb geboekt voor diezelfde avond nog. Rond 2:00 waren we daar en om 4:00 zijn we uiteindelijk gaan slapen. 

In onze airbnb in Bangkok

22 maart 

Eerst hebben we uitgeslapen en bananenhavermoutpannenkoekjes (boenoenoehoevroemoetroepoenoekoekoes) ontbeten. Daarna zijn we nog twee meisjes gaan meteen die Daniel en Ruben in Phuket hadden ontmoet. Wij namen samen met Daniel en Myron de tram maar Ruben en Niels hadden wel zin om even te bewegen dus beweerde ze dat ze eerder dan wij bij de afgesproken plek konden zijn. Toen we daar aankwamen zaten er twee bezweten, uitgeputten jongens op ons te wachten. Vo voor jullie. Daar hebben we nog even op de grond gechillt toen er opeens een dronken verkeersmannetje met Myron begon te flirten. Daar hebben we ook nog even gezellig mee gepraat en daarna hebben we met die meisjes bij een restaurantje eten afgehaald (je kon al niet meer in restaurantjes zitten) en hebben we dat opgegeten op straat bij een grachtje. Daarna zijn we weer naar huis gelopen door een buurtje waar we nog wat welbekende ladyboys hebben kunnen spotten en toen zijn we in ons appartementje nog even gaan chillen. Op een gegeven is het zo’n 3:00 en zit Niels even op zijn telefoon het nieuws te lezen ofzo tot dat hij opeens opkijkt en een wel heel interessante corona update met ons deelt. ALLE EMIRATES VLUCHTEN ZIJN VANAF WOENSDAG GECANCELD. Wij zouden vliegen op vrijdag en zaterdag dus ook onze vluchten op 26e en 27e waren gecanceld. Weer geen vliegtickets, weer al onze plannen omgooien. Opeens gingen we allemaal aan. We moesten nu heel snel vliegtickets vinden en accepteren dat onze reis eigenlijk per direct was afgelopen en we nu gewoon zo snel mogelijk naar Nederland moesten zien te komen. De vliegtickets werden werden met de minuut minder en duurder dus we moesten gewoon maar gaan boeken. Na veel belletjes met onze ouders en geregel waren we uiteindelijk om 5:00 klaar met het boeken van onze tickets. We zouden nu de volgende dag, of naja eigenlijk dezelfde dag nog, om 11:00 richting het vliegveld moeten. We hadden dus nog zo’n 6 uur. Door alle adrenaline waren we nog niet echt ready om te slapen dus hebben we nog even buiten gezeten en de hele situatie op ons laten bezinken. Toen zijn Daniel, Niels en Yuur toch gaan slapen, Myron en Chris hebben nog buiten gezeten en Ruben en Lott zijn zondag met Lubach gaan kijken in bed. Nouja poging tot, want opeens schrokken ze wakker omdat de telefoon op hun hoofd viel en hadden ze van de 20 minuten van de volledig afgespeelde aflevering allebei alleen de eerste 3 minuten meegekregen. Toen moest Ruben al weer op staan want hij vloog in zijn eentje een vlucht eerder. Lott heeft zich nog even omgedraaid en Chris en Myron hebben uiteindelijk ook nog twee uurtjes kunnen slapen. 

23 maart 

Rond elven hebben we een taxi gepakt naar het vliegveld waar we, nu dus nog maar met z’n zessen, eerst op het vliegtuig zijn gestapt naar Abu Dhabi. We waren allemaal echt kapot maar gelukkig was het een heerlijk comfortabel vliegtuig waar we het toch weer prima naar ons zin hebben gehad. We hebben lekker gebruik gemaakt van de gratis drank optie en een paar gin en tonics en bloody Marys gedronken. Ook hebben we, nadat ze langs iedereen waren geweest met het eten, gevraagd of ze nog eten over hadden wat ze anders zouden weggooien. En zo kregen we nog 6 nieuwe gratis maaltijden. #nowasteeeeee ehhh. Toen kwamen we rond 23:00 aan op Abu Dhabi en hadden we een 13 uur lange overstap. De koude grond en harde stoelen vormden dus ons bed voor die avond. Het was eeeecht niet chill. Ongeveer om het uur werden we wakker en moesten we anders gaan liggen omdat alles gewoon pijn deed en koud was.

Gelukkig hebben we de nacht overleefd en konden we daarna weer in het vliegtuig die een stuk comfortabeler was. Toen vlogen we naar London, wat ongeveer 8 uur vliegen was. Ook hier hebben we weer lekker gin tonics en bloody Marys gedronken. (;

Middelvinger naar corona

Toen kwamen we aan op London waar we een overstap hadden van één uur. Omdat we van vliegtuigmaatschappij moesten wisselen gingen we de douane uit en konden we dus even naar buiten. Dit was voor Myron, Niels, Yuur en Lott de eerste keer weer Europese lucht inademen sinds 4,5 maanden en neem maar van ons aan, de lucht is hier extreem fris. Het was echt heel gek om na zo lang weer in een westers land te zijn. Alles was weer zo herkenbaar en toch zo lang geleden. Het zonnetje scheen en we hebben heerlijk met z’n 7e buiten op de grond gezeten met muziek en genoten van de heerlijke frisse lucht. De laatste vlucht van London naar Amsterdam vlogen we KLM businessclass. Dat was de enige optie die we hadden gekregen. Het was nog minder dan een uur vliegen maar we hebben genoten van onze eerste keer businessclass ervaring. Het was een klein vliegtuig dus het stelde weinig voor maar we kregen wel een heerlijke geitenkaas salade met écht bestek en een super lieve stewardess die ons al een beetje vertelde over de situatie in Nederland en ons nog gratis broodjes met kaas gaf. Broodjes met kaas?!?! Ook zo lang geleden dat we dat hadden gegeten. Toen kwamen we na deze laaaaange reis eindelijk aan in Nederland. We merkte meteen al dat corona hier een stuk serieuzer was dan in Azië. Er was NIEMAND op Schiphol. Bij alle vluchten stond “gecanceld” en er hingen overal corona borden. Dit hadden wij nog niet meegemaakt daar. Voordat we de poortjes doorliepen naar onze ouders hebben we elkaar nog even goed geknuffeld want eenmaal door de poortjes zouden we eigenlijk afstand moeten houden. Toen we de bagage hadden gepakt en wisten dat onze ouders aan de andere kant stonden wilden we eigenlijk écht niet meer. Onze ouders zien zou een definief einde zijn van onze reis. Toch moest het ooit gebeuren dus liepen we door de poortjes en sloegen onze familie in onze armen.

Het was echt heel onwerkelijk om weer terug te zijn. Doordat we ons helemaal niet hadden kunnen voorbereiden en alles zo snel gebeurden voelde alles onwennig. We hadden hier nog helemaal niet moeten zijn is wat onze gedachte overnam. natuurlijk was het ook weer heel fijn om onze ouders en zusjes weer te zien dus dat was een troost maar blijft jammer dat we door corona 1,5 maand minder hebben kunnen reizen. 

Dit laatste blog had nogal wat vertraging maar hier is ie dan eindelijk. 

Wij hebben echt intens van onze reis genoten en we hopen dat jullie een beetje hebben kunnen meegenieten door middel van dit blog. 

We houden van jullie 

kusjes van Yuur en Lott 

3 gedachtes over “Tom kum, Phnom Penh, Bangkok en weer naar huis

  1. Wat zijn jullie prachtig! Heerlijk alles te volgen, en ook zo fijn jullie weer live te omarmen. De wereld en het leven ligt voor jullie open….

    Like

  2. Wat geweldig km weer te mogen lezen
    Zoveel indrukken, zoveel emoties, zoveel schakelen, zoveel van elkaar houden, zo sterk zijn samen, geleerd hebben in zoveel situaties goed te kunnen handelen, wat een rijkdom
    Puur geluk.
    Dank jullie vanuit het diepst van mijn hart.

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s