Northern Laos

14 februari

Op deze bijzondere dag, namelijk ons 3 maanden samen reizen jubileum, ontmoeten wij onze vrienden van thuis, Niels en Myron, in een leuk cafeetje in Vientiane. De avond daarvoor hebben we onze tijd van 96 dagen, 24 uur per dag samen zijn afgesloten met een heerlijke pizza en een glas rode wijn. We hebben heerlijk gepraat over de afgelopen drie maanden die we samen hebben doorgebracht, alle avonturen die we beleeft hebben, levenslessen die geleerd zijn en mensen die we ontmoet hebben.

De volgende ochtend, 14 februari dus, liepen we naar een ontbijtplekje waar we rond 9 uur met Myron en Niels hadden afgesproken. Zij kwamen vanuit India en waren bezig met hun plan te maken om ook naar Zuidoost-Azië te komen. Toen ontstond het plan om met z’n viertjes noord Laos te gaan ontdekken. Dit ontbijtje escaleerde natuurlijk in een veel te lange bijklets sessie waardoor we tot 15:00 in het cafeetje hebben gezeten. Daarna zijn we het hostel onveilig gaan maken op onze geweldige 4 persoons kamer. Daar ook weer heel lekker gepraat en daarna onszelf verplaatst naar een restaurantje waarna we ons weer terug hebben verplaatst naar onze kamer.

15 februari

Na een beetje uitslapen hebben we de jongens ingewijd in het havermout leventje. Myron en Niels hadden ook al 3 maanden met zn tweetjes gereisd (door Nepal en India) en hadden natuurlijk ook hun maniertjes en gewoontes gecreëerd dus we waren benieuwd hoe onze reisstijlen zich zouden mengen. Gelukkig zijn we alle vier heel flexibel en waren de jongens dus niet vies van een bakje pap.

Daarna zijn we a la de handige heren door Vientiane gaan slenteren, in vier voetbalshirts nog wel!! In de stad zijn we naar een tempel gegaan, hebben we stokbrood met appel-perenmoes gegeten, zijn we in een verlaten gebouw geklommen en zijn we daarna ergens wat gaan eten. We hebben de hele dag door gekletst, de verhalen hielden maar niet op. Het was heel gek om weer mensen van thuis te zien en echt zooooo gezellig.

Bij het eten ook maar eens wat beerlaotjes geproeft en nog meer gekletst.

Coole verlaten trappen

16 februari

Vandaag namen we de minivan naar Vang Vieng. Vang Vieng? Ja Vang Vieng. Noord Laos heeft niet heel veel wegen dus we kwamen sowieso langs Vang Vieng en dan konden we natuurlijk net zo goed dat “stadje” ook weer even meepakken en Myron en Niels onze ontdekkingen daar laten zien. De minivan was super chill dus we hebben ons heerlijk vermaakt en spelletjes gespeeld. In Vang Vieng aangekomen heerlijk ergens wat gegeten en daar hebben Myron en Niels ons een geniaal spelletje geleerd, UKKA/YUKA/JOEKA (we zijn er nog niet helemaal uit hoe je het schrijft maar vanaf nu noemen we het wel ukka). Dit kaartspelletje gaat er heftig aan toe en tot nu toe is Yuur van ons twee wel een overduidelijk talentje!! (Myron gaat er uiteindelijk vandoor met de kampioenstitel)

17 februari

Het was in de avond weer heel gezellig dus deze ochtend werden we wat later dan normaal wakker. We hebben lekker een havermoutje gegeten en zijn daarna Vang Vieng ingelopen om te gaan tuben. We werden door een tuktuk een stukje stroomopwaarts gebracht samen met onze vier banden en een hele schattige Laotiaanse jongen die ons in een kajak zou gaan begeleiden want tuben is natuurlijk wel heeeeuuuul gevaarlijk 😉

We lagen heerlijk met z’n viertjes in onze banden te chillen terwijl het prachtige landschap van Vang Vieng aan ons voorbij trok. We waren al een beetje laat dus na een uurtje, toen de zon achter de berg begon weg te trekken, werd het toch wel een beetje frisjes. Na nog een halfuurtje zaten we alle vier bibberend in ons bandje en hoopten we stiekem dat we er bijna waren. Onze arme Laotiaanse vriend heeft ons het laatste deel achter de kano aan getrokken zodat we wat sneller gingen.

Thuis hebben we heeeerlijk warm gedoucht en zijn we weer lekker gaan eten, waaronder sticky rice natuurlijk 🙂 om vervolgens op onze kamer nog dood hard te chillen. In het restaurantje was er nog wat grappigs gebeurt, we begonnen onze avond namelijk aan een normale tafel maar toen er een plekje met kussentjes op de grond vrijkwam zijn we daar naartoe verplaatst. Lott was Yuur haar groene slippers perongeluk bij het oude plekje vergeten maar toen we ze na het eten gingen zoeken stonden ze daar niet meer. Toen ze naar één van de Laotiaanse serveersters liep en vroeg “Did you find green slippers?” Antwoorde ze met een iets te lange “Eehhhhhhhhhhhh” waarna ze op een gegeven moment naar beneden keek en haar slippers uitschopte. Het duurde even, maar toen viel bij Lott het kwartje dat de serveerster deze avond lekker van Yuur haar havaianas gebruik had gemaakt. Het Laotiaanse meisje barstte in lachen uit en bracht meteen haar collega’s op de hoogte van deze gekke situatie. Ze begonnen allemaal mee te lachen en wij ook dus dat was een heel leuk momentje.

18 februari

Aangezien we de avond er voor tot 4:00 gekletst hadden, hihi weer geëscaleerd, besloten we deze dag weer even lekker uit te slapen dus pas rond 15:00 waren we ready om Vang Vieng te gaan ontdekken.

Scootertjes gehuurd en meteen naar de gi ga geweldig spannende grot gereden waar Lott bijna een maand daarvoor in haar eentje was doorgekropen.

De jongens zijn natuurlijk ook trouwe bloglezers dus toen ze hoorde dat deze onontdekte grot zich op 10 min scooterafstand begaf werden ze heeeelemaal gek. Voor Yuur was dit ook super goed nieuws want met 4 mensen durfde ook zij mee de duisternis in.

Daredevils

De grot was echt weer awesome!!!! Maar deze keer waren we niet alleen….

Toen we iets beter de muren van de grot bekeken ontdekte we al snel dat er echt ENORME spinnen over de zijkanten kropen.

Toen we weer uit de grot kwamen hebben we ook nog even een viewpoint meegepakt die er naast lag. Het was ondertussen al rond 17:00 maar we hadden eigenlijk geen idee hoe hoog de berg was dus zijn we maar gewoon begonnen aan de klim. We kwamen pas boven aan toen het al donker was maar dit maakte het zeker niet minder rewarding. Er was een heel groot bamboe plateau gemaakt waardoor je dus helemaal boven op de berg een stuk kon lopen en alle kanten van het uitzicht kon bekijken. Het was wel al donker dus buiten de lichtjes van de stad aan één kant van de berg hebben we niet heel veel gezien.

Je ziet het niet maar we zijn hoger dan je denkt

We bedachten dat het een super sick plan zou zijn om hier boven te slapen. Het was voor nu een beetje te koud maar we konden natuurlijk altijd morgen terugkomen met veel truien, dekens en eten. We werden helemaal enthousiast en begonnen onze klim terug naar beneden vol goeie moed om daarna lekker ergens wat te gaan eten en ons plan voor de volgende nacht eens uit te denken.

Het restaurantje waar we belanden bleek van een Brit te zijn die al 10 jaar in Vang Vieng woont. We vertelden ons geweldige plan aan hem en meteen sprong hij op om aan zijn Laotiaanse collega te vragen of dit een goed idee was of niet. Hij kwam hoofdschuddend terug en zei dat wanneer de Laotianen, die bij de viewpoint wonen, erachter komen dat je daar hebt geslapen je waarschijnlijk een boete van 5 miljoen Kip (500 euro) krijgt, per persoon. Dit wilden wij natuurlijk niet riskeren en na een paar pijnlijke overwegingen hebben we het rustig gehouden en besloten het niet te doen en gewoon de volgende dag naar Luang Prabang te gaan. Ook daar moesten we namelijk langs wilden we naar het noorden van Laos komen.

19 februari

De volgende ochtend hadden we de scooters nog dus zijn we eerst naar een klein watervalletje gescooterd waar we heerlijk hebben gezwommen en van de rots af konden springen. Daar hebben we gechillt tot ongeveer 13:00 want toen moesten we weer terug om op tijd te zijn voor onze minivan naar Luang Prabang.

Rond etenstijd kwamen we aan, en dat was perfecte timing want ook in Luang Prabang hadden we een geweldige ontdekking die we maar al te graag met Myron en Niels wilden delen, namelijk het heerlijk buffet voor €2 per persoon! We dachten toen we in Luang Prabang waren dat wij onze borden al vol schepte, maar toen hadden we hun buffet uitspeel skills nog niet gezien. Het was weer overheerlijk!

20 februari

Onze tijd in Luang Prabang was ook heel beperkt maar aangezien we het beste van het beste toch al gegeten hadden konden we ook wel weer loessoe gaan. Het was tijd om weer een nieuw deel van Laos te ontdekken, Nong Khiaw. Een dorpje aan de rivier nog 4 uur boven Luang Prabang. Eerst werden we naar het Busstation in Luang Prabang gebracht waar we weer een uurtje moesten wachten voordat onze minivan vertrok. Om de tijd te doden gingen we ukka spelen op een bankje midden op het busstation en de Laotianen vonden het prachtig. Voor we het wisten stonden er 5 Laotianen geamuseerd mee te kijken met ons zenuwslopende potje ukka. Daarna in de minivan waar de jongens voor het eerst kennismaakte met typische Laotiaanse muziek, die ze, tot onze verbazing, nog best leuk vonden. Toen we aankwamen in Nong Khiaw zijn we naar onze bungalowtjes gelopen en hebben we bij ons guesthouse wat gegeten een poqetito rode wijn gedronken… 🙂

Één van onze zenuwslopende potjes UKKA

21 februari

De avond er voor was het weer laat geworden dus hebben we eerst een beetje uitgeslapen. Aangezien we het de hele tijd zo gezellig hebben is er nauwelijks tijd om ook echt een beetje onze dagen en activiteiten in te plannen. We hadden dus eigenlijk nog niet echt een plan voor de dag en van al deze reisdagen waren we een beetje moe geworden. We besloten deze dag te gebruiken om even te chillen en te plannen. We hebben heerlijk ukka gespeeld, uitgezocht wat er in dit dorpje te doen was, rondgelopen en gezwommen in de rivier. Echt van genoten!!

Ergens hier staan onze bungalowtjes aan deze heerlijke rivier waar we goed gebruik van hebben gemaakt

22. februari

We kwamen er achter dat er in Nong Khiaw zelf eigenlijk niks te doen was maar om Nong Khiaw heen was wel prachtige natuur en waanzinnige viewpoints. Vandaag gingen we één daarvan beklimmen, the sleeping woman. We probeerde een beetje op tijd ready te zijn, zodat het niet al te heet was, en zijn toen naar de voet van de berg gelopen. Helaas koste het wel geld maar het was het zeker waard!! Na een behoorlijk zware klim, naja alleen voor ons eigenlijk, kwamen we na ongeveer een uur klimmen aan op de top. (Wat 400 meter boven de voet van de berg lag) Wij waren knalrood en uitgeput terwijl de jongens er uitzagen alsof ze net een trappetje waren opgelopen. BUT WE ALL MADE IT. Het uitzicht was echt heeeeeeel erg nice en we konden over heel Nong Khiaw heen kijken.

Het windje maakte het helemaal af en toen we weer een beetje waren afgekoeld begonnen we weer aan onze iets wat draagbaardere tocht naar beneden.

Bij ons guesthouse nog gezwommen en toen lekker ergens gaan lunchen, chillen, vroeg avondgegeten en “vroeg” (voor onze begrippen nu) ons bed ingekropen, waaannnnntttt…..

23 februari

Onze wekker ging om 4:00 en om 4:05 stonden we aangekleed en welletjes klaar om het andere viewpoint te beklimmen. Deze wilden we namelijk graag meepakken met SUNRISEEEE. Het was behoorlijk koud en pikke donker toen we onze klim begonnen. Met zaklampjes door de jungle was een hele ervaring. De sterren waren echt maaaagisch mooi en het was een heldere avond. Na weer ongeveer een uur klimmen kwamen we zo’n 20 min voor sunrise aan op de top van de berg. Tot onze schrik waren we helaas niet alleen. Rond de 20 Aziatische toeristen hadden bij dit viewpoint gekampeerd dus na ongeveer 10 min van rust begonnen de eerste afgrijselijke wekkertjes te gaan. Met elke toerist die wakker werd werd de situatie nog lachwekkender. De eerste pompte een vlag op de het topje van de berg en begon een hevige fotoschoot die door de rest van de Aziaten werd voortgezet, toen kwamen alle telefoons en camera’s te voorschijn en om het allemaal af te maken werd onze rust verstoord door een drone die de lucht in werd gevlogen. De sunrise was heel nice maar de drone vonden we onze cue om er ook maar weer heel snel vandoor te gaan.

Toen we om 4:30 de berg opklommen zat er nog niemand bij het ticket hokje dus hadden we geen entree betaald maar toen we rond 7:00 weer beneden aankwamen zat er helaas wel iemand. Myron, die voorop liep, was al gesnapt maar Niels en wij hadden dat op tijd gezien dus sneakte we via een zijweggetje de straat op. Toen we casual langs wilden lopen werden we alledrie teruggeroepen door een boze Laotiaan. We moesten op het bankje zitten en het voelde weer net als vroeger wanneer je betrapt werd op iets stouts. Het probleem was alleen dat we écht geen geld bij ons hadden, dus mocht Myron het geld wel even halen terwijl wij braaf op het bakje moesten wachten. Toen Myron terugkwam met het geld mochten we gelukkig vrij uit gaan.

Op het matje bij de boze ticketverkoopmeneer

Om 9:30 pakte we alweer de boot naar onze laatste gezamenlijke bestemming, Muang Ngoy. Een nóg kleiner dorpje waar we een homestay wilden doen. Na ongeveer een uurtje op de boot kwamen we daar aan. We konden onze backpacks ergens achterlaten want de homestay was 7 kilometer lopen dus dat leek ons chiller. De wandeling was heel erg nice, dwars door de bergen en de rijstvelden.

Toen we aankwamen was er een heel schattig vrouwtje die voor ons eten maakte. We sliepen op matrasjes op de grond voor €1 per persoon per nacht. Helaas aten we niet met de hele familie want haar man was dronken en haar zoontje had een hevige kater dus zaten we alleen met de vrouw des huizes aan tafel. In haar village woonde 220 mensen en de meeste woonden met zo’n 6 mensen in een huis. Het was wel iets anders dan Hook’s village maar ook veel hetzelfde. Overal lopen honden, kippen en soms een katje, de mensen wassen zichzelf onder een kraan in een soort doek, kleine houte huisjes overal en natuurlijk veel sticky rice.

24 februari

Op maps.me (app waar je kaarten van landen kan downloaden en ook allemaal “verborgen” plekjes op staan) hadden we een waterval gespot. Er liep geen weg naartoe maar we konden natuurlijk zelf op ontdekkingstocht gaan.

Na anderhalf uur door de bossen en deels door een riviertje te klauteren kwamen we aan bij een schattig watervalletje. Meer dan schattig was het niet maar je had ons er niet blijer mee kunnen maken want er kon wel lekker gedompeld worden. We hadden geen bikini mee, dus dan maar in shirt/onderbroek.

Op de terugweg weer geluncht bij ons homestay mevrouwtje en toen terug gelopen naar Muang Ngoy voor een afscheidsavondmaal. Hij viel gelukkig niet tegen en we hebben daar de lekkerste curry tot nu toe (in Laos) gegeten en het afgemaakt met het lekkerste banoffee taartje ooit. (Alleen Yuur was geen fan, doe haar maar zelfgemaakte appeltaart).

25 februari

De 26e verloopt ons visum voor Laos dus wij moeten ons al weer vliegensvlug naar de grens van Vietnam gaan bewegen. We dachten niet dat er nog iets kon tippen aan het afscheidsdinertje maar toen kwamen we een overheerlijk all you can eat buffet tegen voor €3,50 per persoon tegen. Daar hebben we meer gegeten dan onze maag waardeerde maar wel extreem genoten. Om 12:30 ging onze boot naar Muang Khua, vanuit dit plekje kunnen we een directe bus de grens over nemen. Het afscheid met de jongens was onwennig en we hebben ze even goed vastgepakt. We hebben echt ontzettend erg van Nilla en Myremans genoten de afgelopen dagen. Het was ronduit geniaal met ze.

Wij gaan weer loessoe, veel plezier in Laos nog boys

De boot duurde zo’n 5/6 uur en was niet bepaald comfortabel maar we kregen wel eindelijk weer even de tijd om ons blog te gaan typen want unlike hoe we het de afgelopen weken hadden gedaan hebben we geen tijd gehad om elke avond het blog voor de dag bij te schrijven want elke keer was het weer veel te gezellig met z’n vieren.

Nu liggen we in bed in Muang Ngoi met een klein probleempje.

Voor Vietnam moet je een E-Visa aanvragen wat wij heel netjes hebben gedaan. Vanochtend kreeg Lott een mailtje met in de bijlage haar E-Visa maar Yuur kreeg een mailtje dat haar aanvraag voor een visum afgewezen is. Wat bleek is dat we een typefout hadden gemaakt bij het invoeren van Yuur d’r paspoortnummer. Yuur las die namelijk voor terwijl Lott het intypte en de B lijkt erg op de P…

We hebben meteen een nieuwe aangevraagd maarja, het kan gewoon 3 werkdagen duren en we hebben hem nog niet binnen.

Onze bus die we eigenlijk moeten nemen naar Dien Bien Phu in Vietnam vertrekt om 7:00 en misschien om 11:00 (het is nog steeds Laos dus niks is zeker) dus het wordt nog spannend. Als het allemaal niet op tijd lukt moeten we hier een dag langer blijven en krijgen we een boete voor het overstayen van ons visum.

We zijn blij als we eenmaal samen in Vietnam zijn aangekomen…

Hoe dan ook zit Laos er voor ons bijna op. We hebben echt intens van dit land genoten!

Heel veel kusjes (ook een paar van Niels en Myron),

Van ons

4 gedachtes over “Northern Laos

  1. Oh girls wat een waanzinnige blog weer.. Ik heb er weer waanzinnig van genoten en wat geweldig dat jullie het met z n vieren zo fantastisch en bijzonder hebben gehad. Mooie plekjes ontdekt en weer opnieuw beleeft. Ik kwam niet meer bij om de foto van de grot waar de boys door tijgerden. En de prachtige foto s van de top en zo gelachen om de chinezen met de vlag, foto s, wekkers en drone ha ha.. blijven schrijven ik vind het helemaal geweldig en zo ben ik er toch een beetje bij. Juist doordat jullie ook zoveel details beschrijven en met zoveel humor .. Hopen dat het goed komt met het visum van Yuur. Jullie zijn echt de leukste besties ever , xx

    Like

  2. Lieve reizigers, wat een geweldig gezellig en avontuurlijk verhaal wederom. Ik ben onder de indruk. Leuk dat jullie nu met z’n vieren reizen. Ik vind het allerliefste nog dat jullie je vriendschap hebben gevierd en uitgesproken na precies 3 maanden reizen. Lief nichtje Lotte, ik ben zoooo trots op je dat je dit allemaal doet. En ook petje af voor Yuur natuurlijk. Heel knap hoe jullie dit avontuur en deze blog in elkaar sleutelen. Als jullie straks terug zijn in NL is studeren niet meer nodig. Lot kan hoofdredactrice worden van de Marie-Claire. En Yuur wordt vormgeefster van de LINDA. Of andersom? Veel plezier en we kijken uit naar jullie verhalen uit Vietnam! Liefs van Frans

    Like

  3. Dag lieve schatten, wat gaaf zo’n mooie tijd met zijn vieren! Dat vergeten jullie nooit meer dat jullie dit met elkaar hebben meegemaakt. En helemaal TOP dat jullie het al drie maanden zo fijn hebben samen, zeker iets om te vieren en op naar de volgende 3 maanden! En heel spannend nu door naar Vietnam, weer een nieuw land met andere cultuur en mensen en nieuwe ervaringen. Elsbeth en ik zijn er samen geweest he! Heel veel jurkjes laten maken, die heb ik nog. Tot de volgende keer, verheug me erop! Liefs van Jans

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s