Thakhek, de loop, Vientiane

5 februari

Plan voor vandaag was dus liften van Savannakhet naar Thakhek, zo’n 130 kilometer. We hadden er zin in, voelden ons energiek en waren er weer helemaal klaar voor.

Helaas werd onze positieve “neem ons mee” energie niet beloond op deze zonnige dag. Na een uur te glimlachen en zo vriendelijk mogelijk te zwaaien was er nog steeds niemand voor ons gestopt ):

Toen liep Yuur toch maar even naar het busstation om de hoek en kwam ze er achter dat er elk uur een bus ging voor 30000 kip (€3) per persoon, dat is wel heel goedkoop… Het vriendelijk lachen begon met elke doorrijdende auto vermoeiender te worden en de zon begon te branden dus besloten we het toch maar op te geven. Dit hadden we nog niet eerder meegemaakt, bij alle andere lift pogingen werden we meestal al binnen 10 min opgepikt. Volgens ons snappen ze het lift principe hier gewoon wat minder dan in het zuiden aangezien meerdere mensen ons er op wezen dat het busstation gewoon om de hoek lag en toen we probeerden duidelijk te maken dat we probeerden te liften snapte ze daar heeelemaal niks van. Naja uiteindelijk dus toch maar een minivan genomen naar Thakhek.

Eenmaal aangekomen in Thakhek liepen we in de avond richting de nightmarket onderweg naar een lekker goedkoop avondmaal toen we opeens werden geroepen door een man die met zijn vrienden aan het jeus de boulen was. “You know how to play?” We kijken elkaar aan. “Yes we do!” roepen we. Voor we het weten staan we op een jeus de boule veld en krijgen we een gratis Beerlao in onze hand gedrukt. We krijgen allebei een partner en spelen in teams van 2 een pittig potje jeus de boule met zn vieren. Lott en dr pro partner winnen! Dik! Ons gezelschap bestond op dit moment uit zo’n 10 mannen van 35 en het zusje van Yuur dr jeus de boule partner. “She is close to your age” zegt haar broer. “28”… hahaha fatoe.

Sfeerimpressie

Ze vragen of we mee gaan naar de discotheek later en krijgen de seconde dat ons biertje op is een nieuwe aangeboden. “Yeah sure” zeggen we. Ondertussen zijn er nog meer mannen gekomen en begint het jeus de boulen er hard aan toe te gaan. Er is ook een vriendin van het zusje gekomen en we doen een poging tot een gesprek maar alleen haar broer kan Engels dus houden we het op proosten en glimlachen. Na een tijdje beginnen we wel weer un poco honger te krijgen dus zijn we toch nog even weggegaan om wat te gaan eten bij de nightmarket. Toen we daar zaten kregen we een inkakker dus besloten we toch maar lekker te gaan slapen. Teruggelopen naar onze Laotiaanse vrienden, ze vriendelijk bedankt voor de gezelligheid en het bier en toen naar huis gelopen en met een little buzz een film gekeken.

6 februari

Vandaag begonnen we aan onze 4 daagse loop (3 nachten). Dat houdt in dat we in 4 dagen, van 6 tot 9 februari, een scooter huren, onze grote backpacks achterlaten in Thakhek, een rondje rijden (450 kilometer) door de bergen en onderweg langs allerlei dorpjes en mooie plekjes komen. Dan komen we de 9e weer uit in Thakhek, leveren we daar onze scooter weer in en halen we onze bagage weer op.

Nadat we de scooter gehuurd hadden moesten we alleen nog even snel ontbijten voordat we weg konden. We hadden alleen helaas nog geen banaantjes voor onze havermout dus bood Lott aan om wel even op de scoot op zoek te gaan naar onze hoog noodzakelijke banaantjes.

Eenmaal onderweg stond ze stil bij een kruispunt toen ze aan de overkant opeens 3 politie agenten zag staan. Één van hun maakte een foto van haar. Toen ze begon te rijden signaleerde ze dat ze moest stoppen. Ze stapt af en ze vragen om haar internationaal rijbewijs. Niet alweer, denkt ze. Drie Laotiaanse politie agenten die geen woord Engels kunnen en er heel eng uit zien vs Lott. Op haar internationaal rijbewijs is deze keer gelukkig niks aan te merken maar volgens de politieagenten stond ze wel op een verkeerde plek op de weg, 100000 kip boete (€10). Helemaal GEEN informatie genoteerd deze keer, niet eens haar naam werd opgeschreven. 100000 kip betalen en dan kan je weer rustig doorrijden. HE BAH. Toen ze er later weer langsreed stond het vol met aangehouden toeristen. Ze hebben denk ik van hun buurland opgepikt hoe makkelijk het eigenlijk is om daar geld mee te verdienen.

Gelukkig wel banaantjes gevonden en thuis bij Yuur de schrik kunnen weg eten. Toen gingen we rijden. Snelle tussenstop bij de “buddha cave” een grot met allemaal buddha beeldjes, heel matig. We moesten ook verplicht een Laotiaanse rok aan, over onze broek?!?! Wel weer voor betalen natuurlijk.

Tja, doen we zo ons best om er “properly dressed” uit te zien, moeten we alsnog stomme kleren betalen.

Na de buddha cave weer doorgereden en wat was het mooi!! Zo samen door de bergen scooteren is echt een ultiem gevoel van vrijheid. We hadden trouwens een semi-automatic scooter deze keer dus we moesten wel schakelen. Vonden we allebei eigenlijk wel leuk, wel weer even wennen maar voelt wat actiever dan op zo’n automatische scooter rijden.

Heel veel verschillende landschappen gezien
We zijn verliefd geworden op rijstvelden

Lunch hebben we geskipt want we kwamen pas om 16:30 bij onze accommodatie aan, een homestay. Lekker vroeg bij een restaurantje verderop avond gegeten en toen gaan slapen.

7 februari

Rond 10 uur zaten we alweer op de scooter. Snelle koffiepauze om 12 uur, na zo’n 70 kilometer rijden, en toen nog ongeveer een uurtje doorgereden naar de “cool pool”. We hadden hier geen verwachtingen van want wat moet je verwachten van een “cool pool” maar het klonk in ieder geval wel spannend.

De cool pool bleek heel nice te zijn!! Helaas moesten we wel entree betalen maar het was het waard want de cool pool bleek een helderblauwe lagoon te zijn waar we heeeeelijk in konden zwemmen en vanaf de rotsen in konden springen. De lagoon zelf was niet persé extreem mooi maar het lag wel aan de voet van een berg en zag er daardoor best gaaf uit.

Perks van het ontmoeten van iemand met een drone, nu kunnen we naar Lott kijken die elegant aan het zwemmen is 😉

Bij de lagoon kwamen we ook een Turkse jongen, een Frans stel en nog een Franse jonge man tegen. Die waren wel aardig en we vroegen of ze met ons wilden lunchen. Helaas hadden ze al geluncht maar ze wilden wel met ons naar het dorpje rijden waar wij zouden kunnen lunchen. Gezellie! We hebben beiden bijna nooit zin om met mensen hier écht te socializen maar deze mensen waren wel chill dus leek ons dat wel leuk.

Met z’n 6en op 4 scooters skirten we door de bergen. Na 2 uur komen we aan bij het dorpje en is het inmiddels al weer 17:00, dan maar weer lunch overslaan. Gelukkig had iedereen honger dus zaten we met z’n allen om 17:30 klaar voor het avondeten. De Franse jongen was alleen één dorpje eerder gestopt om daar te overnachten en er was een Slovaanse man bij ons komen zitten voor het avondeten. Het was wel gezellig en het eten was heeeel rewarding.

De Turkse jongen, Aktug, reisde alleen en vroeg of we het goed vonden om een 3 persoons kamer te delen (Dat is voor hem een stuk goedkoper dan een eigen kamer nemen). Dat vonden wij natuurlijk prima! Hij snurkte een pici maar verder niks om over te klagen.

8 februari

Lott was om 7:00 al weer klaarwakker, dit gebeurt de laatste tijd wel vaker maar ze wacht dan braaf tot minimaal 8:00 want dan mag ze Yuur wakker maken. Toen ze Yuur wakker had gemaakt en we klaar waren om te gaan werd ook Akkie wakker en spraken we met hem af bij het ontbijt, wij moesten toch eerst onze havermout maken (;

Met z’n drieën gingen we naar de Kong Lor cave, een ENORME grot waar een rivier in stroomt die helemaal van de ene kant van de berg naar de andere loopt. Aan beide kanten staat een klein dorpje en je kan dus met een bootje van het ene dorpje dwars de grot door naar het andere dorpje. We deelde met zn 3en een bootje en de grot was echt meegaaa. Het was echt niet normaal. Hij was super lang, breed en hoog. We zaten 30 min in het pikke donker in dat bootje met onze guide.

Hier gingen we in met de boot

Toen we uiteindelijk weer het licht zagen meerden we aan bij het andere dorpje waar Lott een rondje is gaan lopen en Yuur met Akkie heeft gekletst.

Na een dik uur gingen we weer terug het donkere gat in.

Wat een ervaring! Het was echt zo ziek om te zien hoe sterk de kracht van de natuur is. Op sommige plekken was de grot wel 20 meter breed en 50 meter hoog. Allemaal door zuren van planten, erosie en verwering.

Leuk feitje: voordat we de grot in gingen stond er een informatiebord! Een informatiebord! Wij waren heel blij dat we eindelijk wat te weten konden komen over de natuur hier dus hebben wij dat ook aandachtig gelezen, tot grote ergernis van onze metgezel die graag door wilde.

Yuur had Lott al een paar dingen verteld over de natuur, deze grot en hoe sommige dingen ontstonden en toen bleek dat veel van wat ze dacht klopte, was ze heel trots.

Toen we klaar waren eindelijk doei gezegd tegen Aktug en zijn we door gescooterd naar Spring River Resort. Deze hadden we gespot op Booking.com voor een heel mooi prijsje. Toen we daar aankwamen merkten we meteen dat het een resort was. We kregen gratis drankjes en er werd meteen voor ons gezorgd.

Bananenbladthee, awesome

9 februari

Op deze prachtige ochtend werden we wakker met geweldig uitzicht.

De zon scheen feller en de wind blies harder en wij hadden een lange reisdag voor de boeg. Zo’n 200 km moest worden afgelegd op onze mooie motorbike, Liv (Livva). Ontbijt was te duur bij het resort dus dat hebben we na de eerste 50 kilometer in een tentje langs de weg gedaan. Daarna hebben we serieus 3 uur lang op de Liv gezeten en met een hoge snelheid door de bergen gesjeesd.

We hebben zooooveel prachtige natuur gezien!!

It was amazing, als we niet aan onze dode billen denken. Het is echt zwaarder dan je denkt, scooter rijden!

Maar de tocht was echt prachtig en we voelden ons zo vrij en zonder verplichtingen of zorgen.

Yuur omschreef deze loop op de motorbike leuk als een “vakantie tijdens onze reis”, zo voelde het.

10 februari

Deze dag ging onze wekker zoals gewoonlijk om 8 uur. We wilden de bus richting Vientiane nemen om er dan vervolgens eerder uit te gaan bij een leuk dorpje iets voor Vientiane. Hier was een Homestay en een waterval waar je kon kamperen. Eenmaal bij het busstation aangekomen, na een veel te dure tuktuk, horen we dat de bus elk half uur gaat. Dus wij een kaartje kopen en wachten op de eerstvolgende bus. We zien dat de bus gewild is dus Lott pakt de backpacks om die in het ruim te gooien en Yuur de kleine rugzak om naar boven te sprinten en een plekje naast elkaar te claimen. Dit bleek een schattige poging maar helaas. De locals weten wel beter en binnen een seconde zat de bus gewoon helemaal vol. Vol verbazing kwam Yuur de bus weer uit lopen en zegt tegen een verwarde Lott dat er gewoon écht geen plek meer is.

We lopen naar het kaartverkoop mevrouwtje en zeggen dat onze bus, waar we dus gewoon een kaartje voor hebben gekocht, helemaal vol zit. Met een chagrijnig gezicht zegt ze dat we dan toch gewoon de volgende kunnen pakken…?

Uuh ja, we guess so.

2 uur en nóg 3 bussen later hebben we het toch opgegeven en zijn we weer in een veel te dure tuktuk terug naar de stad gereden. We gaan morgen wel… Dat is het fijne aan 6 maanden reizen, we hebben geen haast en zijn heel flexibel 🙂

11 februari

Vandaag dan eindelijk de bus naar Vientiane genomen. We besloten toch om de homestay en het kamperen over te slaan want Vientiane lag op ons te wachten. Vandaag dan maar wat eerder naar het busstation in de hoop dat er weinig earlybirds zijn en we een plekje kunnen bemachtigen. Gelukkig was het om 7:00 een stuk rustiger en konden we dus makkelijk mee in de bus naar Vientiane. Hele dag gereisd, uiteindelijk 7 uur onderweg. 3x raden wat we ontbeten hebben (; en onszelf ook nog op een mango van een busvrouwtje getrakteerd.

Dat rode is pittige sambal peper shit, niet echt ons ding. Er lopen dus bij elke halte vrouwtjes met eten de bus in die dan even wat verkopen en weer loessoe gaan, heel handig als ze zin hebt on mango (;

Toen het in de avond een béétje was afgekoeld zijn we een rondje gaan lopen door de stad en hoorde we opeens muziek. Best leuke, Engels talige ook nog, wat een miracle is voor Laos. We liepen het park in en zagen mensen dansen. Yuur had hoop dat het een flashmob was maar dat zou echt te mooi zijn om waar te zijn. Het waren veel dansende mensen en 2 mensen op een podium. Het bleek een fitness/danslesje te zijn. Wij hebben natuurlijk heel snel onze tas in het gras gedropt, onze schoenen uitgedaan en zijn mee gaan dansen. Echt heel leuk om weer eens te dansen op leuke muziek! We enjoyed it a lot!!

12 februari

Fietsjes gehuurd en op avontuur gegaan in Vientiane. Nou eigenlijk, naar het zwempark op 5 km afstand geraced. We hebben nog zoveel tijd hier in Laos dat we onszelf een heerlijk westers dagje gunnen voor Aziatische prijzen. Dit waterpark is €2 per persoon en dat trok ons wel.

Het waterpark was lekker Laotiaans. Er was HE LE MAAL niemand! Nouja op 1 koppel na die alleen maar aan het fotoshooten waren…

We hebben ons hier dus zeer zeker vermaakt. Glijbanen af roetsjen, baantjes trekken, in het kinderbadje dompelen eeeeeen nog meer glijbanen!!

Onze favoriet

13 februari

In de ochtend lekker naar de morningmarket gegaan om verse fruitjes te halen voor ons ontbijtje en een nieuw hostelletje gezocht en gevonden. Voor vandaag hadden we wéér iets lekker cultureels op de planning staan: shoppen!!

Hier in Laos is het wel normaal dat je een korte/langemouwen shirt aan doet en een lange broek. Wij hebben hiervan maar een beperkt aantal bij ons want het is gewoon super warm. We hadden dus een extra korte mouwen shirt nodig.

We hadden hier tactisch over nagedacht. We zijn nu namelijk in de hoofdstad van Laos, Vientiane, wat ons de beste optie leek voor het scoren van kleren. In de rest van Laos gaat dat al helemaal niet lukken.

Toen we eenmaal bij het winkelcentrum aankwamen en we naar binnen wilden werden we tegengehouden door een bewaker. We snapten het niet. Hij had een soort wit pistool dingetje in z’n handen en richtte dat op onze slaap. Een beetje verward en niet wetend wat er gaande was lieten we het maar gebeuren. We hoorden een piepje en Yuur mocht doorlopen. Na het piepje bij Lott mochten we naar binnen maar we stonden nog een beetje verward deze meneer aan te kijken. We vroegen waarvoor dit was. Hij wees naar een bordje wat naast ons lag.

“Prevention of the spreading of the Corona Virus”

Wajow. Wij werden dus gecheckt op onze temperatuur om te kijken of we het virus niet hadden. Ook moesten we onze handen desinfecteren met spul wat naast het bordje stond. Dachten wij even rustig te gaan shoppen…

In de winkels werden we al snel ongelukkig. Wij hebben niet dezelfde stijl als Aziaten… alles was een fel kleurtje of een intens lelijk printje. Er stond een nepmerk op of het was een zeer naar stofje. We hebben een ander winkelcentrum nog een kans gegeven maar alles was echt vreselijk.

We hebben maar besloten om maar even wat te gaan eten. Daarna was het zo warm, op het heetst van de dag hier, 36 graden, konden wij echt niks meer doen. We hebben ons toen maar naar de hotelkamer verplaatst en onder de airco gelegen, een beetje geschreven, onze shit geregeld, gelezen, dat soort dingen.

14 februari

Wordt vervolgt

Xx de aller aller leukste besties

8 gedachtes over “Thakhek, de loop, Vientiane

  1. Hai schatjes, Happy Valentine’s Day!! Love you!! Wie zijn die leuke boys op de foto?! Dat horen we graag nog….Wat een heerlijke verhalen allemaal en wat een prachtige foto’s! Ongelooflijk wat een mooi landschap. En wat doen jullie het reizen op een leuke manier samen. Dank dat we zo mee mogen genieten! Wij vertrekken dit weekend naar Kappl in Oostenrijk om te skieen, all in hotel met sauna, heel veel zin in! Heel wat anders dan bij jullie. Blijf lekker genieten. En lekker schrijven. Big hug van Jans, Wout, Bart en Fenna 💜❤️💖🌸🎈😁

    Like

  2. Weer een feestje om te lezen meiden. Wij hebben vandaag Floor op het vliegtuig gezet ze vliegt via Taiwan naar Hanoi. Misschien komt ze nog jullie kant op. We missen haar nu al :+)
    Groetjes!

    Like

  3. Helemaal geweldige blog weer van begin tot het eind met veel plezier en een grote glimlach gelezen.. Prachtige foto s ook en hilarisch verhaal met dat liften om 3 euro uit te sparen waar jullie later achter kwamen.. Waanzinnig mooi ook de rijstvelden, de natuur en de grotten. Balen en schrikken van die stomme politie. Jaa die ene jongen herken ik wel daar zat ik ooit mee achterin de mini toen jij reed. Die andere blonde jongen?? ik ben benieuwd hoe bananen blad thee smaakt … leuk die bikini aan je spiegel van je scooter Lot ha ha.. heerlijk foto van jou in de lagoon. Dag liefjes veel plezier en alle liefs en knuffels xx

    Like

  4. Wat een mooie beschrijving van jullie stoere avonturen daar in Laos. Lief dat jullie nog wat extra belasting wilden betalen aan de politie. Heel nuttig. Hoe komt het dat ze Jeux des Boules spelen in Laos? Is dat een erfenis van het Franse Indochina?? From Wikipedia: “Laos came under French control in 1893 and became part of Indochina in 1899″… Die laatste foto: een ‘hot date’ op Valentijnsdag met twee hunks? Liefs, Frans

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s