Southern Laos

26 januari

Dit was alweer onze laatste ochtend bij Hook’s Homestay. (Snelle recap: we sliepen dus 2 nachtjes in een homestay, met die nice tour en onze vriendin Sue) Na het ontbijt zijn we achter op de scooter door 2 “cousins” van Captain Hook naar onze volgende bestemming gebracht, Tat Lo. Hier sliepen we bij een guesthouse dat bestond uit één grote slaapzaal met allemaal tweepersoonsbedden met een mosquitonet er over heen. Je kon voor 25000 Kip (€2,50) één tweepersoonsbed huren. We sliepen daar dus voor €1,25 per persoon per nacht!!!!

Worth it

Op loop afstand was een waterval dus daar hebben we heerlijk gezwommen en is Lott nog even over de rotsen gaan klauteren en Yuur alvast het water ingedoken. Op een gegeven moment wilden we net weer gaan zwemmen toen er een man ons aantikte en naar de waterval wees. We hadden het niet eens door gehad maar op 3 meter afstand van ons stond een olifant met een man er op. Blijkbaar was net het was uurtje van de olifanten aangebroken dus hebben we heerlijk zitten kijken naar hoe de olifant zichzelf aan het onderdompelen was met onze voeten in het water (wat later best wel goor werd want olifanten zijn best vies man).

27 januari

Rond 8:30 bij ons guesthouse, Mama pap, pannenkoeken ontbeten. De eigenares was echt een super lief Laotiaans vrouwtje, die verdacht veel leek op mama Odie (film: prinses en de kikker) en ons een zelfgemaakt geluksarmbandje meegaf. Die hadden we ook wel nodig want we hadden een gedurft plan:

LIFTEN (:

We hadden allebei nog nooit eerder gelift dus vonden het best spannend maar er was ook niet echt een andere (goedkope) optie want het openbaar vervoer is echt één vage boel hier.

Tat Lo, waar we waren, lag ongeveer 1,5 km van de mainroad dus zijn we daar eerst naartoe gelopen. Toen zijn we gewoon begonnen. We staken onze hand uit en binnen 10 min stopt de eerste auto. 3 jongens/mannen konden ons wel even naar de kruising 3 km verder op brengen. Dit was heel fijn want vanaf daar was het nog maar één “grote” (voor Laotiaanse begrippen) weg naar Paksong, onze eindbestemming van die dag. Helemaal trots op onze eerste lift van ons leven, die eigenlijk best wel voorspoedig ging, stonden we op dit kruispunt even een wegwerpfoto te maken om dit moment vast te leggen. We waren niet eens aan het proberen om een lift te vinden op dat moment maar er stopte toch een auto voor ons. Er stapte een man uit die wat op moest halen in een winkeltje achter ons en de andere man, die achter het stuur zat, begint tegen Yuur te praten.

“Where you go, where you go”? Wanneer wij zeggen dat we richting Paksong moeten snapt deze man het meteen en we mogen wel een stukje mee in z’n achterbak.

Heppie de peppie

Het ging allemaal zo voorspoedig en zonder geld dat we helemaal gelukkig waren. We zaten gewoon in de achterbak bij twee Laotiaanse mannen, windje in onze haren, het prachtige landschap van Laos om ons heen en nog best wat adrenaline van het liften wat natuurlijk best spannend is.

We werden door hun afgezet in Thateng. Daar hebben we iets langer op een volgende lift moeten wachten omdat veel mensen daar bleven of een andere kant op moesten. Na een half uurtje hebben we na veel gebaren taal en half Engels/Laotiaans met twee jongens afgesproken dat ze ons een stukje zouden meenemen in, weer, een geweldige achterbak! Door hun werden we echt in the middle of nowhere afgezet, maar er was wel nog maar één weg die naar Paksong leidde dus op zich zou bijna iedereen die daar reed ons kunnen meenemen. Ook dit ging weer heel voorspoedig en na 10 minuutjes zaten we nu een keertje voorin bij een man. Niet zoveel gepraat, want niemand kan hier Engels, maar toen we door hem in Paksong werden afgezet hem heel hartelijk bedankt. Iedereen rijdt hier in trucks dus liften gaat heel makkelijk want we kunnen gewoon in de achterbak zitten.

Dus na uiteindelijk in totaal 4 liften en 60 gelifte kilometers kwamen we in Paksong aan!

Eenmaal in Paksong aangekomen hadden we een change of plans. We wilden naar de waterval 50 kilometer verderop scooteren maar in Paksong kan je geen scooters huren dus moeten we toch nog even doorliften naar Pakse. Pakse ligt 50 kilometer van Paksong en we hebben nog 2 liften aangenomen om bij ons hostel aan te komen. De eerste was een grote bus, zo eentje van schoolreisje enzo. Toen we dachten dat we toch echt heel duidelijk hadden gemaakt dat we geen geld hadden en of het echt “free” was en hij overtuigend ja knikte, zijn we in de bus gegaan. Na 10 minuutjes kwam deze meneer, jammer als het was, toch naar onze stoel om te vragen om 40.000 Kip each… dit was echt heel erg jammer en helemaal niet de bedoeling. Wel uiteindelijk maar 40.000 Kip voor met z’n tweetjes betaald.

In Pakse “aangekomen” te zijn bleek dat we nog 8 km uit het stadscentrum waren. Natuurlijk stond er dan wel weer meteen een tuktuk klaar om ons daar naartoe te brengen, maar met een, zoals door onze mede Zuidoost-Azië reizigers, Myron en Niels mooi benoemde, “we-gaan-je-niet-payen-mentaliteit”, hebben we ze vriendelijk bedankt, want wij konden daar ook echt wel gratis komen!

Onze laatste lift van die dag stopte na 10 minuutjes wachten voor ons. Het was een minivan met niemand er in. De chauffeur zei dat hij toch naar Pakse ging en dat we, nu for sure, for free met hem meekonden! Hij kon nog best goed engels en heeft ons zelfs bij ons hostel afgezet, wat een service, VOOR HELEMAAL GRATUS!

Het liften was echt een leipe ervaring! Het duurde wel bijna de hele dag maar het was een groot succes!

Uiteindelijk dus dik geld bespaard en écht weer een ervaring rijker.

28 januari

Vandaag wilden we naar Tad Tayiceua, een waterval met een guesthouse in de buurt waar we een nachtje wilden slapen. Onze bagage hebben we bij ons hostel in Pakse achtergelaten want je kon daar dus alleen met de scooter komen en met onze backpacks op de scooter zagen we niet helemaal zitten. Nadat we onze bagage in een kluis achterlieten hebben we scooters gehuurd en zijn we naar Tayiceua guesthouse gereden. Er ging weer iets helemaal fout met de route waardoor we uiteindelijk 4 uur op de scooter zaten in plaats van 2. Ondanks dat we op de verkeerde weg door prachtige bergen hadden gereden waren we helemaal kapot en een beetje verslagen toen we na 4 uur met uitgestorven billen bij het guesthouse aankwamen. Gelukkig hebben we ons na de lunch weer herpakt en zijn we maar eens op ontdekking gegaan. De guesthouse werd omringt door 7 watervallen waarvan wij er 3 gezien hebben. De eerste was wel schattig maar niks bijzonders dus zijn we vrij snel doorgelopen. De tweede waterval was echt extreem gaaf. Hij was ontzettend groot en hoog en het was zo groen er om heen. Het water was te wild om te zwemmen maar Lott is wel even gaan klimmen aan de overkant. Doordat het water van zo hoog zo hard neerkwam werd alles in de buurt kletsnat dus gebeurde deze beklimming in bikini.

De waterval was echt mega!

Lott gespot?
Hoi meisje zonder brakka in de jungle

De tweede waterval was heeeeeel anders maar ook super nice. Hier konden we wel lekker zwemmen wat heel chill was want het was best een tocht om daar te komen. (En dan nog niet te spreken over de nog uitdagendere weg terug omhoog) Hier hebben we gezwommen en zijn we daarna heerlijk opgedroogd in de zon.

We hadden trouwens allebei deze extreem mooie, grote watervallen HELEMAAL VOOR ONSZELF. Het was echt leip.

Dat is zo chill aan Laos, alles is hier nog onontdekt. Er is zo veel mooie natuur maar nog zo weinig toerisme. Meestal is het daardoor wel iets lastiger om de mooie plekjes te vinden, want er is geen kaart of iemand die je kan vertellen welke kant je op moet gaan maar met veel doorzettingsvermogen kom je dan toch soms op van die super gave plekken uit en dan is het nog veer rewardinger dan wanneer je er me een tourbusje wordt afgezet.

Daarom vinden we Laos ook zo leuk. Het is echt nog niet zo booming en toeristisch als Thailand. Er zijn gewoon nog magisch mooie plekjes en natuur die je zelf kan ontdekken en dat er dan niemand anders is. In Thailand was dit echt onmogelijk, alle mooie natuur is al geclaimd door iemand die daar een tickethokje heeft neergezet en geld vraagt voor de natuur. Heel slim natuurlijk, maar wel heel jammer. Laotianen hebben nog niet helemaal ontdekt in wat voor een pracht van een land ze wonen. Wij denken dat dit wel snel gaat komen tho, wij zeggen jullie nu al, LAOS GAAT BOOMEN JONGENS, PAK JE KANS NU!! Het is hier prachtig.

In de avond hebben we nog spelletjes gedaan met wat mensen die ook in dat guesthouse verbleven waarvan 2 Nederlandse jongens. Het was weer heel raar om Nederlands te praten met iemand anders dan elkaar maar het was wel echt super gezellig. Er was ook een meisje uit België en twee meisjes uit Duitsland. Om 22:00 vonden we het wel weer welletjes want we moesten de volgende dag om 5:15 opstaan. We hadden namelijk afgesproken de scooter voor 8 uur in te leveren en het was zo’n 2,5 uur rijden. Als we de scooter na 8 uur zouden inleveren moesten we nog een halve dag extra betalen (€4) en dat gingen wij natuurlijk mooi even niet doen. #budgetteren

29 januari

Het was echt ijskoud en donker om 5:15 dus toen we ons warme bedje uit moesten komen voor een windy freezing scooterritje was dat niet bepaald een pretje. Toen we klaarstonden om te vertrekken en we er achter kwamen dat er een groot slot om onze scooter zat was dat al helemaal ruk. Daar ging ons plan om de scooter voor 8 uur in te leveren, dus weer ons bed in gegaan om vervolgens om 7 uur weer op te staan. Toen we onze kamer uitliepen werd net door de eigenaar de ketting van onze scooter gehaald dus konden we meteen loessoe.

Het was er helaas nauwelijks warmer op geworden dus hebben we ons zingend en wel door de rit heen gebikkeld. Mainly Macklemore en Gers Pardoel hebben ons warm gehouden 🙂

Om 9:30 aangekomen in Pakse, onze bagage opgehaald en onze scooter ingeleverd, waar we uiteindelijk niet eens extra voor hebben moeten betalen, yay, domme man.

Toen ontbeten en toeeeehoeeeeeeen hadden we alweer een nieuwe bestemming op het oog. The 4000 Islands, op het randje met Cambodia en 150 kilometer van Pakse. Het liften was ons zo in de smaak gevallen dat we dachten, lets go liften naar het zuiden.

150 kilometer is wel heel erg lang tho, maar schijt! We hebben geen geld en het is best leuk!

Onze bestemming lag vlakbij de Nongnokkhen border (grensovergang naar Cambodia)

Om 13:30, zo’n 2 liften en 30 km verder, liepen we een beetje vast. We hebben een uur gestaan op een best afgelegen weg echt weer in the middle of nowhere. Het was wel de enige weg die naar het zuiden leidde daar, dus eigenlijk zou iedereen die langsreed ons kunnen helpen. Van onze vorige lift hadden we een blaadje gekregen met daarop de naam van het eiland in het Laotiaans.

In Lott dr schriftje

Toen we die in de strijd gooiden stopte er gelukkig een minivan busje die ons, deze keer ECHT gratis en voor niks, helemaal naar ons eerste eiland wilden brengen. Zo zaten we ongeveer 2 uur in een geaircode private VIP minivan die ons gratis naar het centrum van Don Khong, het grootste eiland van de 4000 islands, bracht. De chauffeur moest daar waarschijnlijk mensen ophalen en ging dus precies helemaal naar het centrum 🙂 echt een gelukje! Leé was onze held van die dag 🙂

We waren dus nog best vroeg daar aangekomen en hebben snel wat geluncht. We hadden allebei hoofdpijn en geen zin om uiteten te gaan dus hebben take away rijst gehaald en dat heerlijk op onze hotelkamer opgegeten. Op dit eiland was ook echt vrij weinig te doen.

30 januari

We waren de dag ervoor er achtergekomen dat Don Khong misschien wel het grootste maar ook het saaiste eiland is dus we besloten om om 8:30 een bootje naar het volgende eiland te pakken, Don Det. Dit is echt een awesome klein eilandje, met veel chill plekjes, bungalowtjes, mensen op blote voeten en zandweggetjes, we love it! Er rijden geen auto’s en het hele eiland rond is ongeveer 7 kilometer. Toen we daar aankwamen hebben we gelucht en op blote voeten een rondje om het eiland gelopen.

De vibe hier
Frank/papa we moesten aan je denken, lijpe belichting maakt de foto prachtig!

31 januari

Na het ontbijt hebben we onze bagage bij de accommodatie achtergelaten en hebben we maar weer eens fietsen gehuurd. Daarna zijn we naar Don Khon (weer een ander eiland dan het eerder bezochte Don Khong) gefietst. Op dit eiland, wat verbonden is met Don Det door middel van een brug, liggen mooie watervallen en is een strand. De wegen zijn niet geasfalteerd dus fietsen hier gaat er iets anders aan toe dan in Nederland. Het voelt meer alsof je een offroad mountainbike parcour aan het befietsen bent maar gelukkig hebben we al wat ervaring met dit soort wegen dus hebben we er, naast zeer beschadigde billen, niks aan over gehouden. De waterval was echt super nice!!!

De brug van Don Det naar Don Khon

Er was ook nog een ministrandje en we hadden het inmiddels zo heet gekregen van het fietsen en lopen dat we daar toch echt even een duik moesten nemen. We zijn een stukje over de rotsen geklommen en vonden daar ons eigen MINIstrandje waar we chill konden opdrogen.

Lekker klauteren

Toen weer doorgefietst naar het “strand” wat eigenlijk nog minder een strand was dan het ministrandje maar meer een zandvlakte met een heel klein stukje waar je het water in kon. Daar hebben we uiteindelijk niet meer gezwommen maar wel gelucht en kaartspelletjes gedaan.

Daarna zijn we doorgefietst naar het uiterste puntje van Don Khon (ongeveer 9 kilometer vanaf de plek waar we fietsen huurde) want daar zouden we die avond overnachten bij een homestay. We gingen daar ook eten maar waren al rond 16:00 terug dus zijn daar nog even naar een strandje gelopen en lekker in het zand gaan zitten.

Het homestay huis
Het zand momentje

Bij het avondeten kregen we weer heerlijke stickyrice, morningglory en een soort vissenprutje van de vrouw des huizes. Het was voor hun namelijk heel lastig om helemaal vegetarisch voor ons te koken dus hebben we maar gezegd dat vis prima is. Helaas kon niemand ook maar een woord Engels dus hebben we niet heel veel over deze familie geleerd maar het was wel weer leuk om in hun huis toegelaten te worden en weer op de grond, op een matje, een door hun bereidde maaltijd te eten.

1 februari

Na het ontbijt weer terug gefietst naar Don Det, we wilden eigenlijk nog naar een andere waterval maar de vrouw die bij het ontbijttentje werkte vertelde ons dat je niet langs die route kon fietsen omdat er twee bruggen kapot waren, dus toen zijn we toch maar weer naar huis gegaan.

Dit is een totaal functionerende goeie brug op de hoofdweg van dit eiland, we kunnen ons alleen maar voorstellen hoe een KAPOTTE brug er dan wel niet uit moet zien

Toen we terugkwamen hebben we de fietsen ingeleverd, onze bagage opgehaald en zijn we naar onze nieuwe accommodatie gelopen. Hele leuke tipi tenten!

In de avond hebben we onze eerste beerlao gedronken. (Letterlijk het enige bier dat hier overal wordt gedronken) We bestelde burgers (natuurlijk wel pumpkin burger) en bier en het was heeeeeerlijk!

Ouderwets genieten

Toen we naar huis liepen en net even onze net aangeschafte pindakaas aan het proeven waren liep er opeens een geïnteresseerde puppy naast ons. Lott liet hem de pindakaas ook even proeven en vanaf dat moment was hij ons vriendje. Hij is de rest van de weg naar huis met ons meegelopen en kreeg van ons de naam Vickel.

Voor de tipi

Zelfs Yuur was stapel op Vickel! We hebben eerst nog even met hem geknuffeld in de tent en toen gingen we onze tanden poetsen maar Vickel volgde ons ook mee de badkamer in en toen we terugliepen naar de tipi om te slapen werden we weer door ons vriendje achtervolgd. Hij was echt zoooooo schattig maar hij kon niet met ons in de tipi slapen want het matras en al onze kleren lagen op de grond, wat als hij moest plassen… Dus moesten we hem buiten zetten en de deur dicht doen. Hij begon te piepen en ons hart deed er pijn van maar na een tijdje hield hij op en hoopte we dat hij weer naar huis was gelopen. (Als hij überhaupt een huis heeft)

Living on the edge, Yuur is niet ingeënt

2 februari

Lott vond het maar koud die avond dus werd om 7 uur wakker en vond het te koud om weer te gaan slapen. Heerlijk haar trui aan gedaan en de tipi uitgekropen, en wie stond daar?!?! Onze vriend Vickel!!

Wat fijn om hem weer te zien en hij had dus de hele avond buiten gewacht. Lekker geknuffelt maar toen Yuur eenmaal wakker was was Vickel hem toch gepeerd.

Maar onderweg naar het ontbijt kwam hij weer vrolijk de bosjes uitrennen en is ie helemaal met ons meegelopen naar het restaurantje. Daar vervloor hij ons toch weer uit het oog en dat is de laatste keer dat we iets van onze babe hebben vernomen. We denken aan je Vickel!

Lekker gelezen en een beetje rondgelopen die dag. Voor ons tipi “resort” stonden wat Laotiaanse kindjes die een highfive van ons wilden en dat escaleerde in een groots handjeklap festijn. We leerde ze handje klappen en toen waren de poppen aan het dansen. Er kwamen nog meer vriendjes die het ook wilde leren en zij leerde ons ook hun versie van een spelletje waar onder andere de welbekende “typemachine” (raden welke vinger) en een andere vorm van “steen papier schaar” in voor kwam. Het was echt heel leuk om met die kindjes te spelen en ondanks het feit dat wij geen woord Laotiaans kunnen en zij geen woord Engels hebben we toch met ze gespeeld en was het heel gezellie.

3 februari

Don Det uitgespeeld dus onze richting weer omgegooid en we zijn vandaag onze reis weer naar het noorden van Laos begonnen. Onze bus vertrok om 11:00 en zou rond 18:00 aan komen in Savannakhet. Havermout to go meegenomen en lekker muziek geluisterd en dit blog getypt in de bus. We genoten allebei echt van weer on the road zijn samen. Toen werden we om 21:00 (ja casual 3 uur vertraging) uit de bus gezet omdat we volgens de driver in Savannakhet waren aangekomen. Daar stond een opdringerige tuktuk meneer die we aan het begin vriendelijk bedankte en vertelde dat we ook wel naar het centrum konden lopen. Een man in de tuktuk begon te lachen en zei dat het nog 33 kilometer naar Savannakhet was… Een beetje van onze apropos en heel gefrustreerd en moe toch maar €2 per persoon betaald om ons naar het “centrum” van dit plaatsje te laten brengen. Toen de tuktuk stopte gingen wij er dus ook vanuit dat we in het centrum waren… niks was minder waar… Ook daar stond natuurlijk weer een tuktuk klaar die ons nu écht naar het centrum zou brengen. Na een paar boze blikken en geïrriteerde verwijten naar onze tuktuk meneer hebben we de andere tuktuk vriendelijk bedankt en zijn we gaan lopen!

Het was ondertussen 21:30 en we zaten er helemaal doorheen. We zijn begonnen met lopen en kwamen er al snel achter dat het nog 2 kilometer was naar een guesthouse die we hadden gespot in de Lonely Planet. We hadden nog niks geboekt dus het was allemaal helemaal ruk en veel te laat aan het worden. En tot overmaat van ramp brak Lott dr slipper ook nog…

Gelukkig was er plek bij het guesthouse en was er zelfs nog een mevrouwtje op de al bijna afgesloten nightmarket die nog wel wat fried rice voor ons wilde maken.

Lekker reisdagje weer dus!

4 februari

Ons plan was om vanuit Savannakhet met de scooter naar een homestay in het “bos” te gaan maar toen we in de ochtend naar de tourist information gingen vertelde hij dat je dan perse een guided tour van €70 pp er bij moest boeken en dat ging hem dus even niet worden voor ons. Toen maar besloten om dan een dagje in Savannakhet te spenderen. Leuk plekje om te zien maar niet heel bijzonder. Wel de eerste Christelijke kerk gespot sinds we in Zuidoost-Azië zijn, voelde best gek. Tijdens de lunch zat er een tafel verder een Nederlandse oma die een gesprekje met ons begon. Wij vonden haar wel interessant dus vroegen of we bij haar mochten komen zitten. Onze vriendin Toos uit Eindhoven vertelde over haar leven en haar reiservaringen en we vonden het leuk om daar over te horen. Leukste was het onmoetingsverhaal met haar man. Ze liep over straat met een vriendin, twee jongens floten naar hun, ze begonnen een gesprekje en zijn toen wat met z’n vieren gaan drinken. Ze was 17 en is 3 jaar later met hem getrouwd. Interessante dame. In de avond weer nightmarket gepakt en dat was dan dat.

Morgen gaan we liften naar Thateng, wish us the best of luck. 🙂

Hope you enjoyed it,

Xxxx van ons

Ps. Als al deze plaatsnamen je vrij weinig zeggen en je wel benieuwd bent naar hoe wij ons verplaatsten over de wereld volg dan ook onze Polarsteps (;

Hierop kan je zien waar op de wereld we ons begeven maar we posten hier geen foto’s of verhaaltjes op.

We hadden dit eerst meer voor onszelf maar dachten misschien vinden jullie het ook wel leuk om dat te zien, dus hierbij de link:

Www.polarsteps.com/yuurenlot

Pps: ONZE AVOND KAN NIET MEER STUK. WANT DE LINE-UP VAN LOWLANDS 2020 IS NET BEKEND GEMAAKT!!!

O.a. Rex Orange County, Lewis Capaldi, Tash Sultana, Tom Walker en London Grammar!

WE ARE FREAKING OUT HERE. MEDE-LOWLANDERS LAAT JE HOOOOORUUUUUNNN.

3 gedachtes over “Southern Laos

  1. Hi big adventure girls, wat een stoere avontuurlijke route volgen jullie samen! Met liften met de locals en unieke plekjes ontdekken die alleen voor jullie samen zijn, heerlijk om allemaal te lezen en zo te kunnen meeleven. Hele gave foto’s en filmpjes! Keep on going! Big hug van Jans

    Like

  2. lieve schatjes, wat een geweldige blog weer… Prachtige foto s ook , veel van Yuur en ik heb Lot gespot bij de geweldige waterval hoor.. Ha ha.. Wat een avonturen allemaal.. Beetje spannend vind ik dat liften wel hoor… Wel cool in die open bak door het mooie Laos. Super dat jullie zo enthousiast zijn over dit niet toeristische land met mooie natuur en lieve mensen. Ik ben ook helemaal weg van Vickel .. Wat een ongelooflijk schatje en ik snap dat jullie m buiten lieten en dat je hart bijna brak. Ik moest ook lachen om de foto van de “goede brug” in de hoofdstraat. Heerlijk ook dat fietsten en wat zijn jullie een leuke lieve besties die zo goed samen reizen en leven kunnen.. zooooooo smullen van de blog van het begin tot het eind, dank lieve lievies en besties , love you, Eb

    Like

  3. Wat een geweldig mooi verhaal uit een mooi land. Ik zou ook graag eens met een olifant in bad willen. Als ik genoeg pumpkin-burgers eet, dan komt deze wens denk ik vanzelf in vervulling. Veel plezier nog daar in het sprookjesland. Liefs van Frans

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s