Luang Prabang

Om te beginnen hebben we een belangrijke mededeling voor jullie.

Lott d’r mailadres is een beetje gek aan het doen en werkt niet meer goed. We hebben een paar mailtjes van de laatste tijd niet binnen gekregen. Vandaar: ALS WE NOG NIET OP JE MAILTJE HEBBEN GEANTWOORD, STUUR HEM OPNIEUW MAAR DAN NAAR YUUR D’R MAILADRES:

Yuraklaassen@hotmail.com

Als je een mailtje naar Lott privé wilt sturen kan dit ook maar dan naar:

Lottehuismanx@gmail.com

Toen we 12 januari eeeeeeindelijk het vorige blog afhadden zijn we naar ons nieuwe hostel gebikkeld in de brandende zon met onze enorme backpacks, we hadden daar twee nachtjes geboekt en zijn van hostel gewisseld omdat het andere hostel toch wel écht ver weg was van alle reuring in de stad. Aangekomen bij het nieuwe hostel bleek het toch behoorlijk teleurstellend dus we hebben nog steeds ons “plekje” in Luang Prabang niet gevonden maar moesten daar toch twee nachtjes en een dag verblijven. Die avond hebben we eigenlijk niet echt iets gedaan, ergens wat gegeten en een film gekeken.

We merken dat we nu, na 2 maanden, een beetje in een klein “reisdipje” komen. We hebben even iets minder zin in alle dingen die we de afgelopen maanden bijna dagelijks hebben gedaan, de straten door slenteren, tempels bezoeken, nieuwe mensen ontmoeten, restaurantjes opzoeken en dat soort dingen.

Daarom hebben we de afgelopen dagen vooral gedaan waar we zin in hadden, gechillt, met elkaar gekletst, twee films gekeken, gegeten en heel veel gelezen.

Het voelt bijna alsof we niet echt in Luang Prabang zijn, we hebben onszelf even van de wereld afgesloten om weer even op te laden. Het is wel heel fijn dat we dit allebei hebben en we het allebei wel even fijn vinden om iets minder te ondernemen. We hebben ook echt nog niemand ontmoet hier en als we mensen horen praten over bijvoorbeeld een “beach party tonight” zijn we zo blij dat wij daar beiden geen zin in hebben en dus lekker niet naartoe hoeven. (:

Aangezien ons nieuwe hostel alleen niet echt een chille vibe heeft besloten we om de volgende dag, 13 januari, naar de Kuang Si watervallen te scooteren om daar te chillen en te lezen. Eerst moesten we alleen wel nog even ons visa voor Laos verlengen want dan hadden we dat ook maar weer geregeld. Het visa extension bureau was ongeveer 15 min lopen dus dat konden we wel even voor de watervallen doen. Toen we daar aankwamen kwamen we er achter dat Yuur d’r pasfoto’s niet bij zich had, he bah. 15 min terug naar het hostel en weer 15 min terug naar het Visa extension bureau. Visa aangevraagd, rib uit ons lijf betaald, onze paspoorten konden we morgen weer ophalen en voor de laatste keer weer teruggelopen naar het hostel. Opeens bijna twee uur verder. Toen we scooters wilden huren besefte we ons dat we ons paspoort daar hadden achtergelaten dus geen borg hadden voor de scooters, rijbewijs vonden ze niet goed genoeg. Inmiddels was het al weer best laat dus bedachten we dat het handiger was om een andere keer naar de waterval te gaan.

Wat moesten we nu met onze dag.

We hadden twee dagen daarvoor een poster zien hangen bij ons oude hostel.

“Donate your blood, save lifes and get a free ticket for a sunset cruise on the mekong river”

We hadden even geïnformeerd en ons hostel mevrouwtje vertelde ons dat je gewoon naar het ziekenhuis kon gaan waar je na het doneren van je bloed een Tshirt kreeg waarmee je gratis mee kon op de cruise. Dit leek ons wel wat.

Naast het ziekenhuis zat ook een bowlingbaan waar je voor €2 per persoon een potje kon spelen. Deze activiteiten leken nergens op ook maar iets wat we de afgelopen maanden hadden gedaan dus hier werden we wel warm van.

Taxi gepakt naar het ziekenhuis en voor we het wisten zaten we formulieren in te vullen voor een Laoaanse verpleegster die geen woord Engels kon in het blood center van Luang Prabang. We waren de enige mensen daar. Lott begon het nu wel erg spannend te vinden. Eerst ging ze een prikje in ons vinger maken om een bloodsample af te nemen.

Is geen kinderspel

Yuur was stoer genoeg om dat als eerste te doen. Toen Lott haar vinger aan de beurt was zag Yuur er ondertussen al als een geest uit. Ze was lijkbleek, zag allemaal sterretjes en was misselijk. Toen Lott klaar was moest ze op Yuur haar hoofd drukken om te zorgen dat de duizeligheid weg ging en ze niet van haar stokkie zou gaan. Het was ook wel een heftige druppel bloed die de verpleegster had afgenomen. Aangezien dat druppeltje al bijna Yuur dr bewustzijn had gekost was het misschien niet zo verstandig om nog een hele zak met bloed er achter aan te pompen.

Yuur dr netjes ingevulde formulier werd de prullenbak ingegooid en dit was het einde van haar bloeddonatie avontuur.

Sad

Lott, die hem nog steeds volledig freakte, was wel nog in goeie staat. Ze werd naar een brancard gewezen en nam daar plaats.

Ze had nog nooit bloed geprikt of afgenomen en naalden was ze al helemaal geen fan van. Er werd zich door haar ook hevig afgevraagd waarom ze dit ook al weer deed. “Je bloed gaat iemand helpen” en “voor je het weet is het voorbij” moedigde Yuur haar aan, die ondertussen met een samengeknepen hand naast haar zat. De Laoaanse verpleegster winde er geen doekjes om en pakten meteen de dikke naald die ze in Lott dr arm wilde steken. Even stribbelde Lott nog tegen maar toen draaide ze haar hoofd om en keek naar een raam aan de andere kant van de tafel. Het deed echt best wel pijn, ze voelde de naald er in gaan en Yuur vertelde dat het bloed er uit begon te stromen. Het was een heel erg raar gevoel. Yuur dr hand werd fijngeknepen en er rolden rustig een paar spannings tranen over de wangen van Lott maar voor we het wisten was het al weer klaar. Binnen 5 minuten was de naald er weer uit en liep de verpleegster met een 350 ml zak vol Lott dr bloed naar de andere kant van de kamer. Lott moest nog 10 min blijven liggen maar voelde zich zo opgelucht en trots op haar zak bloed dat ze al weer helemaal was opgebeurd.

Ze kreeg te horen dat ze bloedtype O-positive heeft en dat vond ze zo ontzettend leuk om te weten dat ze er bijna een sprongetje van maakte.

Daarna zijn we dus gaan bowlen, aangezien de bowlingbaan ook een beetje buiten de stad lag en op loopafstand van het ziekenhuis. Dit was dus mooi meegenomen. Het was een maandagmiddag in één van de buitenwijken van Luang Prabang dus er was he le maal niemand. Natuurlijk vinden wij dat he le maal niet erg en vroegen we meteen aan de meisjes die daar aan het werk waren of het dan misschien mogelijk zou zijn om onze eigen muziek te draaien, aangezien er toch geen andere gasten waren.

Yuur na dr eerste misser

Een half uurtje heerlijk tegen elkaar gebowld, jammend op onze eigen favoriete liedjes, met een paar gare blikken van de medewerkers die ons gelukkig niets minder konden boeien 🙂 Na een tijdje kwamen we erachter waarom Lott dit vroeger nooit leuk vond en Yuur wel. 3 x raden, Lott sucked en Yuur had drie keer bijna een strike gegooid. Maar we hebben veel plezier gehad samen.

Lott wil wel graag dat er nog even vermeld wordt dat ze wel een hele mooie spare heeft gegooid en natuurlijke een labiele rechter arm had.

Lott na dr lucky shot

In de avond gingen we naar de nightmarket waar we de avond ervoor een heerlijk steegje vol met etenskraampjes hadden gevonden.

Hier was een soort buffet waarvoor je 20.000 KIP betaalde (€2) per bord wat je opschepte. Je kon langs al het eten lopen en zoveel opscheppen als je wilde.

EEEEEN het was vegetarisch, wat betekend, EXTRA VEEL GROENTE! Yay!

14 januari, zijn we om 5:30 opgestaan om naar de dagelijkse routine van de monniken en locals te kijken, namelijk Tak Bat, het geven van aalmoezen aan de monniken.

Elke ochtend lopen de monniken bij zonsopgang een vaste route en halen ze aalmoezen op bij de mensen. De mensen geven dit zodat de monniken voor hun een gebedje doen als ze bij de tempel aankomen, voor goeie karma en voor het geven van wederzijds respect.

De monniken lopen in lange rijen en in stilte langs en de mensen zitten op lage krukjes en geven in stilte offers, voornamelijk rijst. Het zag er heel bijzonder uit maar helaas waren we niet de enige die vroeg ons bed uit waren gerold en waren er veel doorgeslagen toeristen die met camera’s, op nog geen meter afstand van de monniken, foto’s stonden te maken. Het was echt te gek voor woorden, de monniken waren een attractie geworden en sommige toeristen waren echt respectloos. We stonden aan het begin op een nog wel rustig deel maar als snel volgde er een stoet toeristen en zijn we dus weer terug naar huis gegaan. Het was bijzonder om te realiseren dat dit de manier is waarop de monniken eten krijgen en het laat weer zien hoe belangrijk “geven” in deze cultuur is.

Daarna zijn we weer naar huis gegaan, heeft Lott nog even doorgeslapen en is Yuur gaan lezen. Om 8:00 hebben we ontbeten, onze verlengde visa weer opgehaald en daarna zijn we verplaatst naar alweer een nieuw hostel in Luang Prabang. Toen zijn we een beetje rond gaan lopen door Luang Prabang, wat winkeltjes in en uit, een bamboo bridge over de rivier over gestoken en ergens koffie gaan drinken. Toen natuurlijk weer het heerlijke buffet gehaald en dat was ons dagje dan wel weer.

De volgende dag, 15 januari, was het ons plan om naar de Kuang Si watervallen te gaan. Dit zouden hele mooie watervallen zijn met “menthol blue” water. Nou, zeker weten dat wij daar naartoe zouden gaan!

Dus, wekkertje gezet, bij een super leuk plekje boven de rivier met allemaal zitzakken wat ontbeten en natuurlijk onze havermout met mango en banaan in onze jars weer meegenomen op pad.

We hadden voor deze dag een scooter gehuurd omdat dat bijna even duur was als een taxi heen en weer naar de waterval, maar wel veel leuker.

Half uurtje naar de waterval gescooterd en ook nog een gratis Bear Sanctuary meegepakt. Zwarte beren die door heel Laos heen gered zijn en hier verzorgt worden totdat ze terug mogen de natuur in.

We hadden niet heel veel verwachtingen van de waterval omdat die kon gewoon niet zo mooi zijn als op alle plaatjes op Google. Maar niets was minder waar.

Het was werkelijk prachtig! Het water was inderdaad knal lichtblauw en er waren heel veel verschillende poeltjes waar je kon zwemmen met heel veel verschillende watervalletjes.

Er was één grote waterval die ook echt waanzinnig mooi was.

We zijn langs de waterval naar boven gelopen om bij de plek te komen waar het water vandaan komt. Eenmaal boven bleek dat je hier alleen via een soort vlot-pondje kon komen wat weer geld kostte dus dat hebben we niet gedaan. Boven was het wel weer echt prachtig, en hadden we mooi uitzicht.

Hier bij de watervallen hebben we toen even gezwommen en onze lunch gegeten op een heerlijk plekje in de schaduw.

We hebben echt onze ogen uitgekeken hier, want zoals je ziet op de foto is het echt prachtig, dus je kan je voorstellen hoe het er in het echt wel niet moet hebben uitgezien!

Daarna zijn we terug gescooterd en kwamen we langs een Buffalo farm.

We zijn even gestopt om een kijkje te nemen. Het bleek de enige buffalo farm in heel Laos te zijn omdat het hier niet zo bekend is dat buffalo’s ook melk geven en niet alleen handig zijn voor hulp op het land of voor hun vlees. De oprichters van deze boerderij wilden de mensen in Laos wat bijbrengen en geeft dus één keer per week een voorlichting over hoe je een buffalo het beste kan houden, melken en helpen ze de inwoners met de voortplanting van hun eigen buffalo’s. Hierdoor worden de buffalo’s van de Laotianen winstgevender omdat ze nu ook melk krijgen en de buffalo’s langer leven.

Grappig feitje:

De jongen die op de boerderij werkt vertelde ons dat wanneer ze aan mensen in Laos vroegen waar ze dachten dat melk vandaan kwam dat die antwoorden “uit een kokosnoot”. Ze hadden nog geen idee dat buffalo’s melk gaven en dat dat best bruikbaar was.

Zelf mochten we ook buffalo’s melken, wat moeilijker was dan we dachten maar wel heel fatoe. Er waren ook allemaal andere dieren die ook heel fatoe waren.

Het huisgemaakte buffalo ijs natuurlijk wel even geproeft

Na alles wel gezien te hebben zijn we weer naar huis gereden waarna we natuurlijk weer naar onze vriendin bij haar heerlijke buffetje zijn gegaan en echt weer verrukkelijk en maar voor €2 pp hebben gegeten.

16 januari

Deze dag hebben we in de ochtend een beetje uitgeslapen, wat betekend 9:00, waarna we heerlijk op ons gemakje onze havermout hebben gegeten, een beetje geschreven en gelezen in de hangmat. Daarna zijn we rond gaan lopen in de stad en geluncht bij een bakkerijtje voor iets teveel geld dan ons budget waardig is…

We wilden naar het sieraden winkeltje gaan waar we eerder een affiche hadden gezien dat je daar workshops kan volgen om sieraden te maken. Toen we daar rond 15:00 aankwamen zei de man dat we morgen maar terug moesten komen omdat het nu al een beetje laat was. Dus met hem afgesproken dat we de volgende dag om 11:00 daar zouden zijn om wat moois te maken.

Verder hebben we echt helemaal niks beleefd deze dag en zijn we daarna bij ons hostel vlechtjes in elkaars haar gaan maken, wat ook heel avontuurlijk was.

3 x raden wat we in de avond hebben gedaan 😉

17 januari

In de ochtend zijn we toch maar weer verplaatst naar hostel nummer 4 hier in Luang Prabang omdat wij ons ontbijtje graag inbegrepen willen hebben.

Na een heerlijk eigen havermout ontbijtje en gratis thee van ons hostel, liepen we met onze backpacks weer door de brandende zon in Luang Prabang.

Om 11:00 stonden we op de stoep bij het sieraden winkeltje. We gingen naar de achterkant, wat een soort balkon was met prachtig uitzicht over de rivier.

De man zei dat we een sieraad uit de winkel uit mochten kiezen om te gaan maken. Beiden hebben we een ring uitgekozen en al snel had hij alle tools bij elkaar om die na te gaan maken.

We moesten eerst allebei uit een grote bak met steentjes een mooie steen vinden die we in onze ring wilden. Daarna ging hij ons uitleggen en voordoen wat we allemaal moesten doen en dit was helemaal niet moeilijk. Al snel ontstond er wat moois en binnen een half uur hadden we beiden echt hele mooie ringen gemaakt.

We zijn er zeer trots op en het is een ring met veel betekenis en mooie herinneringen. Heeeeel blij mee!

Hierna zijn we een super goedkoop broodje van een tentje langs de straat gaan halen om die vervolgens in een leuk cafeetje waar we allebei één koffie bestelden op te gaan eten terwijl we lekker konden lezen in hun chill stoelen.

We zijn sinds we in Laos zijn aangekomen nog meer op ons budget gaan letten dan eerst. In Thailand letten we de tweede maand al erg op wat we uitgaven, maar nu in Laos is dat nog meer. We realiseren ons dat we onze vliegtickets terug nog moeten boeken, soms wat duurdere dingen willen doen zoals interessante workshops of tours en dat we onze visa voor Vietnam en Cambodja ook nog moeten kopen. Visa zijn duur ouwe!

We willen ons dagbudget door al deze dingen dus €5 euro naar beneden halen, wat echt veel makkelijker gezegd dan gedaan is.

We leven de laatste tijd van gemiddeld €51/52 euro per dag, samen, en we willen ons dagbudget naar samen €45 euro per dag krijgen.

Onze havermout helpt, dat is best goedkoop. En we proberen hostels te zoeken met gratis ontbijt zodat we onze havermout kunnen lunchen. Hierdoor betalen we dan alleen nog voor overnachting en avondeten als we verder niks doen wat geld kost die dag.

Tot nu toe gaat het opzich goed en we zitten nu op €50/51 per dag.

Als we ons gemiddelde uitgaven van de dag op €50 kunnen houden tot het einde van de reis, kunnen we vliegtickets boeken voor €408 per persoon. Jullie merken wel of dit is gelukt en we ooit nog thuiskomen ;).

We schrijven dit nu terwijl we net (echt best wel lekkere) broodjes van €1 naar binnen hebben gesmokkeld bij dat cafeetje en aan het genieten zijn van een koffietje. We are very happy 🙂

En 3 x raden waar we vanavond gaan eten…

Morgen, 18 januari, hebben we nog een vrije dag waarin we waarschijnlijk lekker rond gaan lopen, eten en gezellig samen zijn. Op de een of andere manier hebben we in Luang Prabang de vibe samen dat we echt geen zin hebben in andere mensen.

19 januari nemen we de bus naar Vang Vieng, richting het zuiden van Laos. We hebben geen idee wat we daarvan moeten verwachten want op Hostel World of Boeking.com staan echt maar 5 redelijk normale hostels/guesthouses maar Vang Vieng is een grote stad in Laotiaanse begrippen. Dus we zijn heel benieuwd naar de “kleinere” steden als dit al gebeurd bij een van de grootste steden in Laos… we gaan het zien.

Hoop dat jullie weer van onze verhalen hebben genoten en we zien graag een reactie van jullie verschijnen in de comments.

Heel veel kusjes,

De besties

12 gedachtes over “Luang Prabang

  1. OMG lieverds wat een prachtige blog weer. Jullie schrijven zo grappig en mooi, ik kan er niet genoeg van krijgen. En wat een mooie avonturen allemaal weer met geweldige foto s. Prachtige ringen hebben jullie gemaakt. Wat een verhaal van die bloeddonatie en Yuur die lijkbleek werd. De watervallen zijn ongelooflijk mooi en wat zijn jullie toch een heerlijke besties samen. Heerlijk om zo n zielsverwant te hebben. Wat maken jullie een onvergetelijke reis samen. Ik leef enorm mee en blijf vooral veel schrijven. Liefjes heel heel heel veel liefs en blijf zo genieten 🙂 XXX Eb

    Geliked door 1 persoon

  2. LIEVERDS! Alweer een buitengewoon reisverslag. Zó fijn om te lezen allemaal! En jullie schrijfstijl is alsof ik als lezer er ook bij ben én grappig…:
    “Eerst ging ze een prikje in ons vinger maken om een bloodsample af te nemen. En dan de foto + onderschrift: “Is geen kinderspel”.
    Hi hi, zo iets vindt ik dan grappig… Nu ja, zo gaat het maar door. En die watervallen zijn wel ‘by far’ de beste waterval van jullie reis; wil ik ook wel eens naar toe! Enfin, ga zo door! Geniet van elkaar en van alles onderweg, ik kijk nu al uit naar jullie volgende verslag.
    KUS KUS KUS, Papa

    Geliked door 1 persoon

  3. Wat een gezellige verhalen! En wat een mooie foto’s, vooral de smoelen en de mooie watervallen. Wat een leuke vriendschap hebben jullie. Lotte, jouw lievelingsoom heeft ook ‘O Positief’ bloed, dus als je nog eens een bloedtransfusie nodig hebt, dan weet je bij wie je moet aanbellen! Het lijkt me heerlijk om zo veel buiten te zijn. En ook het vegetarische eten lijkt me super. Geniet er van. En blijf vooral bloggen, want wij willen ALLES meebeleven!

    Geliked door 1 persoon

  4. Wat nu wel duidelijk is geworden en waar menig lezer het denk ik wel over eens is is dat jullie heel erg belevenisvol kunnen schrijven. Heel leuk om mee te lezen en makkelijk te volgen, alsof je er, zoals Janwillem op het vorige blog had gereageerd, als een aapje op jullie schouders alles volgt. Blijf alsjeblieft de hele reis schrijven en ook als mensen niet massaal reageren want het wordt gewaardeerd. Het voelt bijna alsof ik van professionele schrijvers aan het lezen ben, dus voelt het raar om nog te zeggen dat het goed is omdat het zo overduidelijk is!! Er is heel veel fascinerends om op te reageren en nog meer te vertellen dus voor nu even globaal. Hopelijk meer als ik jullie (snel) zie. Geniet ervan en kusjes van mij.

    Like

  5. Lieve Besties,

    Wat een mooie verhalen en foto’s!
    Echt genieten om te lezen en w a t goed ook dat jullie dezelfde vibe hebben. Want alles met zn tweeën doen al 2 maanden lang, en nog langer, is ook best een uitdaging.
    Geniet van jullie reis en ik ben nieuwsgierig naar het vervolg van jullie avontuur.

    Liefs
    Monika

    Like

  6. Lieve Lot en Yuur, we verslinden elke blog en lachen ons krom om jullie heerlijke avonturen en humorvolle schrijfstijl, graag blijven schrijven! Tot nu toe lukte reageren helaas niet, kreeg ’t niet geplaatst, nu opnieuw een poging. Dankjewel en veel plezier samen!! Liefs Jans Wouter Bart en Fenna XXXXX

    Like

  7. Leeeeuke blog weer, mooie ringetjes en mooie waterval. Zomaar bloed doneren zou ik noooit durven en ik hoop met heel m’n hart dat jullie nu geen gekke ziekte hebben opgelopen (hihi, maud gotta stay maud) en ook dat het O-positieve bloed van Lott iemands leven zal redden. Ben benieuwd hoe het in zuid-Laos is!! Door jullie blog weet ik in ieder geval dat Noord littie is (eerst dacht ik dat laos saai zou zijn)
    Jullie zijn al ruim 2 maanden weg, tijd gaat snel men!! Nog steeds heel leuk te lezen wat jullie daar allemaal uitspoken

    Xxx

    Like

    1. Lieve nicht, lieve Yuul, Wat een geweldige verhalen, avonturen en belevenissen, trots op jullie omdat ik de indruk krijg dat jullie zo goed naar je eigen gevoel luisteren. De consequentie was dat er geen cruise kwam, maar jullie er wel een hoop van geleerd hebben. Bizar he? Dat je ook vakantie-moe kunt worden. Mini existentiële crisis? Het laat je stilstaan bij wat je echt belangrijk vindt of nodig hebt en dat jullie daar ook ‘samen’ in kunnen zijn. Super fijn. En die vlechtjes…… zo zoet…… ik heb tegenwoordig ook een vlecht. Ik zou willen dat jullie mijn haar ook konden invlechten 😉
      Succes met budgetteren en leuk om te zien welke trucjes jullie daarvoor vinden of bedenken. EN die havermout, eten jullie die rauw?? Krijg je daar niet een enorme ‘lucht’-buik van???
      Lieverdjes, heb het fijn saampies, knuffels uit Den Haag van Geertje, M&M xxxxxxxxx TROTS op jullie!

      Like

  8. Beste Lotje en Yuur, tjeemigdepeemig wat moet ik elke keer lang wachten totdat jullie eindelijk besluiten om weer een update te delen. Iedere dag check ik de blog. Maar vaak tevergeefs. Dan lees ik de laatse blog nog maar een keer. Ik merk dat jullie best veel gevaren trotseren: zip-linen van boomhut tot boomhut, politie agenten omkopen, bloed wordt van je afgetroggeld en dat moet je dan in een zakje doen, opdringerige medereizigers die je moet afschudden. Toch denk ik dat jullie 1 gevaar lopen wat met kop en schouders boven al het andere uitsteekt. Een gevaar waardoor jullie beiden misschien wel zouden kunnen verschrompelen tot 2 kleine lichtbruine rozijntjes. En dat is natuurlijk het risico op een OVERDOSIS HAVERMOUT. En dat is een groot probleem in Laos. Daar eet niemand ooit havermout, laat staan dat ze van een O.H. gehoord hebben. En het is vrij serieus: als je daarmee incheckt in een Laosiaans ziekenhuis, heeft zelfs het teruggieten van die 350ml ‘O positief’ bloed geen zin meer. Het enige medicijn op dat moment is waarsch toch die boterham met hagelslag. Maarja, waar vind je die in Laos-land? Liefs en goede reis, Frans

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s