New years in Chiang Mai

4 januari 2020

Hallo vrienden,

Onze laatste paar dagen in Chiang Mai zitten er op!

We zijn uiteindelijk iets meer dan 1,5e week in deze heerlijke stad gebleven.

Na de gekke tour van onze vriend Bang hebben we een rustdag genomen. Zoals het vorige blog al had verteld, hebben we die dag maar weer een beetje onze shitjes op orde gekregen, wat mailtjes beantwoord en eindelijk vitamine B12 pillen gekocht. Omdat we hier dus helemaal vegetarisch zijn en proberen zo min mogelijk melkproducten te eten merkten we wel dat ons lichaam deze verandering aan het ondergaan was.

Maar no worries, wij zorgen goed voor onszelf en we zijn weer helemaal tip top in orde met ons B12 pillen.

Dit soort kleine dingetjes die ons al een tijdje achtervolgden hebben we die dag geregeld. We hebben vaak zo’n rust/regeldag nodig omdat we er tijdens het “normale” leven hier gewoon niet aan toe komen.

In de avond hadden we om 18:00 afgesproken bij één van onze favoriete restaurantjes in de stad met wel een heel bijzondere vriendin, namelijk Pien die we al vet lang kennen uit Muiden!!

Lieve had ons een tijdje geleden toevallig, gewoon voor de leuk, een mailtje gestuurd waar wij weer op hadden gereageerd, waardoor zij wist dat we in Chiang Mai zouden zijn tot oud&nieuw.

Lieve is goed bevriend met Pien, die zelf ook aan het reizen is hier door Zuidoost-Azië. Pien wist helemaal niet van het bestaan van ons blog af en had dus geen idee waar wij ons bevonden. Lieve had daarentegen deze connectie al snel gemaakt en Pien verteld dat ze ons moest opzoeken want zij zou ook toevallig genoeg oud&nieuw in Chiang Mai vieren.

Nou zo gezegd zo gedaan, na wat hele verassende en opgewekte mailtjes, samen met Pien avond gegeten.

Dit was zo gek. De hele avond Nederlands gepraat, updates van het thuisfront gekregen en alles gehoord over haar reis door deze prachtige landen. We hadden het zo gezellig dat het natuurlijk niet bij één keertje avondeten is gebleven.

De volgende dag zijn wij eerst met Andrew heel vroeg in de ochtend naar een meer dichtbij Chiang Mai gegaan. Dit op één scooter met z’n drietjes, omdat we niet voor twee scooters gingen betalen als we ook gewoon op eentje pasten natuurlijk.

Dit met een groot risico om door de politie gepakt te worden en alsnog een dure boete te moeten betalen, maar hé als het zou lukken zouden we een goeie €3 hebben bespaart!! 🙂

Het meer was een beetje alles wat we al hadden gezien in Zuid Frankrijk zeg maar.

Lotte en ik konden daarom ook niet stoppen met hier grapjes over te maken.

We hadden vet lang gescooterd om vervolgens naar ons (bijna) buurland van thuis te kijken. Daar hadden wij dus geen zin in he. (Dikke love voor Frankrijk tho hoor!)

Andrew heeft z’n twee Dutch Girls toch het natuurgebied in gesleept en ons ook nog zover gekregen om een ‘entrance fee’ van 50 Baht per persoon te betalen.

Nou hier een foto van dit PRACH TI GE, OH ZO UITZONDERLIJK MOOIE meer.

Yuur die intens geniet van het uitzicht

Op de terugweg waren we wel weer op onze hoeden voor de politie en vooral Andrew riep bij elk licht wat hij zag knipperen in de verte “STOP STOP” en sprong de hele tijd haast van een rijdende scooter.

Toen we dicht bij het stadscentrum kwamen hebben we hem daar langs de weg gedumpt en gezegd dat ie maar mocht gaan lopen omdat we alledrie wisten dat de politie daar vaak checks deed.

En ja hoor, we zijn de bocht nog niet om of wij worden van onze scooter afgezet en moeten onze ‘International drivers-license’ laten zien.

Nou de meiden helemaal blij omdat ze Andrew nét optijd van de bike hadden gegooid en Lott aan het rijden was en zij er zo eentje heeft.

Vol trots halen we het bewijs uit de tas waarna de politie agent vol trots naar ons kijkt.

We kijken elkaar lachend aan denkend dat wij niet een van die domme toeristen zijn die om de haverklap boetes krijgen hier in Thailand omdat zij de moeite niet hadden genomen om er eentje te kopen in Nederland.

Maar niets is minder waar…

“It is very good that you have an international drivers license”

“But this is worth nothing now, with this type you are allowed to drive a car, and right now you’re driving a motorbike.”

We kijken hem niets begrijpend aan, we snappen het probleem niet helemaal, we hebben toch een internationaal rijbewijs? We houden ons netjes aan de regels.

Hij legt ons uit dat hij in dit rijbewijs alleen kan zien dat wij in het bezit zijn van een AUTO rijbewijs maar dat de regel dat je met een autorijbewijs ook een scooter mag berijden niet in Thailand opgaat. Om dus “legaal” een scooter te bereiden in Thailand heb je nog weer een aparte stempel nodig.

Nadat we hem een paar dodelijke blikken hadden toegeworpen, hadden we toch echt geen andere keus dan de boete van 500 Baht te betalen.

Dit omdat deze meneer zei

“I will be nice to you, it’s almost New Years, right now I can either take your motorbike, which will cost you about 2000 Baht, or I will write you a ticket of 500 Baht which you can pay right here right now and you can still ride the bike for 3 days.”

Na een paar keer zuchten en gewoon sprakeloos te zijn over zijn arrogantie en de gekke maniertjes van Thailand, betalen we de boete en binnen een minuut scooteren we weer weg.

Dit betekend dus dat we net zijn aangehouden door de politie, 500 Baht in cashgeld aan deze agenten hebben gegeven, waarvan ze er waarschijnlijk 300 in hun eigen zak stoppen maar nu nog wel drie dagen “legaal” mogen rijden omdat we al een keer bestraft zijn. We hoeven dan, als we nog een keertje worden aangehouden, alleen maar onze boete even snel te laten zien en dan zouden de agenten zeggen van ohja sorry ga je gang…

Wat een land.

Die middag hebben wij, samen met Andrew, Pien meegenomen naar het befaamde park. We moesten deze plek aan haar laten zien en ook zij vond het geweldig.

In die namiddag rolden er plots weer allemaal mensen hun yoga matje uit en slingerden er weer een aantal personen door de lucht en ja hoor, het acro-yoga uurtje was weer begonnen.

Pien meegenomen in de gekte en al snel vloog ze door de lucht ondersteund door Yuur en begeleid door de Chinees/Nederlandse man die Yuur en Lot op hun eerste dag in het park ook alle tips en trics geleerd had.

Die avond, de avond vóór Oud en Nieuw, hadden we opeens heeeeeeel veel zin om uit te gaan dansen.

Pien en Andrew, die iets slimmer waren, besloten dat de avond voor oud en nieuw misschien iets te veel van het goeie was dus liepen we met zn tweeën al om 20:00 door de stad, opzoek naar leuke muziek. Dit klinkt als echt extreem vroeg maar is in Thailand zo gek nog niet aangezien ALLE kroegen en clubs om 0:00 de deuren al sluiten.

Maar tevergeefs, overal was het nog behoorlijk leeg dus moesten we nog wat bedenken om onze tijd te vullen.

We hadden al heerlijk onze buiken rond gegeten bij Goud Souls dus ergens iets eten zat er niet in. Iets drinken voor 100 Baht vonden we maar geldverspilling. Na 20 min doelloos rond te lopen vonden we het wél een goed idee om per persoon 200 baht uit te geven aan een pedicure.

Zo zaten we uiteindelijk ongeveer een uur in een skeer zaakje waar een vrouw iets met een nagelvijl zat te doen? Om vervolgens onze nagels te lakken met nagellak die maximaal €2 heeft gekost en Yuur dr pedicure niet eens heeft afgemaakt. Maarja he, de tijd was gedood en zo gaat dat nou eenmaal in Thailand.

Teruggelopen naar het oh zo bekende Zoë in Yellow, DE club van Chiang Mai, die nog steeds veeeeel te leeg was. Naja dan gaan we morgen wel.

De volgende ochtend stond Pien weer op de stoep en hebben we haar onze go to ontbijt havermout mango bowl leren maken. Deze viel goed in de smaak dus later heeft ook zij zichzelf verwend met een eigen persoonlijke jar en een pak havermout.

Wat een hapjes
Het is nog lekkerder dan het eruit ziet 😉

Andrew was er weer bij. Hij was er nu wel de heeele tijd bij. Al helemaal nu Pien er was hadden we stiekem soms ook wel even zin om gewoon lekker met zn drietjes te zijn maar Andrew is een master in selfinvitation. Gelukkig konden we hem na het ontbijt afschudden en bedachten we dat we zin hadden om ergens te gaan zwemmen. Zwemplek gevonden, hotel met rooftop zwembad en 100 baht entrance fee. Maar 25 min lopen en wat zou die duik rewarding worden want het was malotje heet die dag.

We liepen in de richting van het hotel en onderweg zagen we een restaurantje dat open was, bijna alles was dicht vanwege oud en nieuw, en hebben snel geluncht. Toen we zaten te eten zagen we een groot billboard dat een advertentie had van het hotel waar we wilden gaan zwemmen. “Groot nieuwjaarsbuffet” zou er gehouden worden. We grapte al dat het zwembad misschien wel afgesloten zou zijn vanwege dit festijn omdat dat soort “dingetjes” tot nu toe, om een of andere reden, de neiging hebben om ons te overkomen maar we lieten ons er niet door tegenhouden. Het was echt zo’n tantoe duur hotel met een glazen lift en toen we eenmaal aankwamen op de zevende verdieping met het rooftop zwembad zagen we dat inderdaad het zwembad voor het buffet was afgesloten. He balen. We vonden de situatie eigenlijk te grappig om er echt over in te zitten.

Slecht karma ofzo…

Die avond met Andrew, Louise (één van de Fruitaanbidders) en Pien avond gegeten bij Reform. Wij drietjes hadden super veel zin om gezellig te gaan drinken en te gaan dansen maar vegans en fruitariers zijn vaak ook niet zo’n fan van alcohol en daarnaast hadden we ook wel even zin om met zn drieën te zijn dus dropte we heel voorzichtig.

“We’ll meet you guys at the lanterns, because were gonna buy some drinks and play some drinking games so if you’re not drinking that might be a bit boring”

Waarop Andrew natuurlijk antwoorden.

“Ohh that’s okay, we’ll join you anyway”

Dus fietsten we, we hadden heel tactisch fietsen gehuurd, met z’n alle terug naar ons hostel en hebben we daar nog anderhalf uur met z’n alle in de tuin gechillt en spelletjes gedaan. Dit was eigenlijk gezelliger dan gedacht. Interessante verhalen over hun levens gehoord en spelletjes gedaan.

Daarna gingen we naar de plek waar iedereen de lantaarns in de lucht laat gaan en hebben we ook met z’n drieën een lantaarn opgestoken. Bij poging twee ging ie de lucht in. Het was echt super super mooi. Er was bijna geen vuurwerk, alleen maar al deze prachtige lantaarns. Echt even stilgestaan en in ons opgenomen.

Dit was echt een geluksmomentje, zo prachtig

Toen naar Zoë in Yellow gehold en 20 min voordat het nieuwe jaar zou beginnen besloten Andrew en Louise dat deze luidruchtige openluchtclub niet echt de scene was waarin ze hun nieuwe jaar wilden beginnen. Snel doei gezegd en voor we het wisten was het aftellen begonnen. We waren net van plek aan het verwisselen toen opeens het publiek begon af te tellen. 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, HAPPY NEW YEAR.

Daar stonden we dan, aan de andere kant van de wereld, terwijl onze vrienden en familie in Nederland nog volop een pastasalade naar binnen aan het werken waren, was bij ons het nieuwe jaar alweer begonnen. Het was fijn dat we nu met z’n drietjes waren.

We hebben nog heerlijk gedanst en rond 1:00 zijn we richting huis gegaan. Yuur was dr fietssleutel kwijt geraakt dus tot onze spijt hebben we toch nog naar huis moeten lopen. Pien kon gelukkig wel fietsen dus hoefde ze niet in haar eentje naar haar hostel te lopen.

Het was een geslaagde avond maar wel heeeeel anders dan wanneer je het in Nederland viert, waar het meestal -5 is, en je allemaal vrienden om je heen hebt in plaats van Thaise locals en westerse onbekende backpackers.

De volgende dag echt niks uitgevoerd. Met Andrew en Pien ontbeten, duh, daarna op onze kamer gechillt. Toen met Pien geluncht, daarna een massage genomen. In de avond weer met z’n vieren pizza gegeten en toen naar huis gegaan.

Yuur en Pien hadden wel hun EERSTE Thaise massage genomen en die viel erg in de smaak. Lot hield het nog, lekker veilig, op een voetmassage aangezien ze de oilmassage in Ao Nang al best pittig vond.

We spraken af om de ochtend daarna met zn drieën te ontbijten bij ons favo vegan bakery’tje want we zouden alle 3 de dag daarna weer uit Chiang Mai vertrekken. Andrew zij dat ie ook wel gezellig zou komen. … …

Hier waren we al bang voor.

Pien welterusten gewenst en met Andrew weer teruggelopen naar ons hostel.

Onderweg nagedacht hoe we hem toch voorzichtig duidelijk konden maken dat we deze ene keer toch liever even met zn drieën zouden willen ontbijten.

“So we’ll meet you after breakfast tomorrow?” Dropt Lott opeens.

Hij heeft het meteen door en kijkt haar keihard aan.

“Oh no, I’ll just join you guys for breakfast”

Can’t a guy take a hint.

“Ohhh ehh but maybe its better if we just say goodbye to her with just the three of us because we won’t be seeing her for so long and you know ehh yeah”

Awkward silence.

“Oh yeah sure, then I’ll meet you guys later”

Pfoeeeeeeeeeeeeeeee.

De dag daarna dus gezellig met Pien ontbeten, toen met Andrew havermout gemaakt voor onderweg.

Afscheid genomen van May, super lieve Thaise jonge vrouw die bij ons hostel werkt en waar we echt veel mee gepraat hadden. Ze moest ook huilen toen we weg gingen, dat meisje is haar kind en ze is een alleenstaande moeder en neemt dus elke dag haar kind mee naar werk en verzorgt haar tegelijkertijd.

Daarna doei gezegd tegen Andrew en toen de bus gepakt naar Chiang Rai. In de bus hadden we weer even een heerlijk bus momentje. Elke keer als we op een bepaalde plek wel weer even helemaal klaar zijn en we samen in de bus naar onze volgende bestemming zitten dan hebben we een busmomentje. Dan kijken we elkaar aan en zijn we even heel blij dat we weer samen onderweg zijn, iedereen weer achter ons kunnen laten en weer naar een nieuw avontuur onderweg zijn.

In Chiang Rai op de nightmarket wat gegeten en toen gaan slapen.

Nouja slapen…

We wilden gaan slapen maar rond tienen veranderde er iets in onze kamer in een vliegtuigpropeller.

Dit was de status.

Toen we nog konden lachen…

Hier konden we er nog om lachen maar rond 2:00 begon het toch echt wel vervelend te worden. Met muziek in onze oren proberen te slapen maar uiteindelijk vrij weinig rust kunnen pakken. Om 6:00 ging onze wekker want we wilden vroeg bij de white temple, de MUST SEE van Chiang Rai, zijn. 4 uur halvige slaap is niet zo veel maar toch konden we vrij makkelijk ons bed uitkomen omdat dit wel zou betekenen dat we eindelijk het eindeloze gebrom zouden kunnen onstappen.

White temple was behoorlijk shitty, ondanks onze effort om om 7:30 de bus te pakken was het al vol gepropt met touristen en ook nog eens 100 baht entrance fee. De tempel zelf was stiekem wel weer super nice maar zo kunnen wij er echt niet van genieten.

Best wel impressive

De rest van de dag geslapen, gechillt, gemaild eeeeeennnn alweer onze bus naar LAAAAOOOOSSSS geregeld voor de volgende dag.

Ons Thailand avontuur zit er op en we zijn klaar voor een nieuw prachtland. In de avond weer op de nightmarket gegeten met jongen van onze kamer maar vroeg ons bed ingedoken. Wel hebben we nog 2 hele leuke rokjes kunnen scoren!

Vandaag om 8 uur opgestaan, onze tas gepakt, naar het busstation gelopen, een shuttlebus naar het andere busstation genomen en daar onze tickets geboekt.

Om 10:00 vertrok de bus, onze havermout uit onze jars ontbeten en ongeveer 2,5 uur later kwamen we bij de paspoort controle aan.

Het lijkt hier alsof niemand ooit weet wat er aan de hand is. Je krijgt nul informatie, de bus stopt gewoon, iedereen stapt uit en kijkt om zich heen, dan gaat iedereen in de rij staan bij het enige hokje waar iemand inzit. Terwijl je wacht gok je wat ongeveer de bedoeling is. Iemand zet wat stempels en draagt je op om je vingers op de scan te leggen. Daarna loop je door en stat de bus opeens aan de andere kant. Iedereen stapt weer in en 15 min later stopt de bus weer. Zelfde liedje. We bedachten dat dit waarschijnlijk het deel was waar we ons visa moesten aanvragen dus vroegen aan de buschauffeur of we onze pasfoto’s uit onze backpack mochten pakken.

“No need photo” zegt ie.

Oké, dan gaan we maar weer in de rij staan.

Het is onze beurt, “photo please”

Oops.

Onze bus staat niet meer waar die stond en we zien dat hij bijna de grenscontrole voor de bussen over rijd. We rennen er naartoe en kunnen nog net optijd de bus stoppen. “We DO need the photo’s” zeggen we, en hij doet het bagage vak open. We pakken onze pasfoto’s en geven alles aan het vrouwtje. We worden van hokje naar hokje gestuurd maar uiteindelijk hebben we inderdaad een visa in ons paspoort. Voor één maand. We willen langer blijven dus moeten nog even gaan kijken hoe we dat moeten regelen maar we zijn Laos binnen. Whoehoeeee!

Eerste picca in Laos!

Laos is nog even wennen. Iedereen rijdt weer rechts, we moeten met de Laotiaanse kip gaan rekenen in plaats van met de Thaise baht en we hebben nu geen idee meer hoe we “hallo” en “dankjewel” moeten zeggen.

We zitten in een hotel met privé kamer in het stadje nét over de grens van Laos, HouayXai. Morgen beginnen we aan de Gibbon experience wat echt super mega gaaf gaat worden. Dit duurt 2 nachten en 3 dagen. We zijn dan dus heeeeelemaal niet bereikbaar, ook niet via mail.

Tijdens de Gibbon experience ga je Gibbon aapjes spotten, slapen in de hoogste boomhutten ter wereld, elke dag 3 uur door de jungle trekken naar watervallen en last but not least, ziplinen door de jungle van boomhut naar boomhut op soms wel 150 meter hoogte.

We hebben er heel veel zin in en gaan nu lekker vroeg slapen zodat we ons morgen opitoppie energiek voelen!

Kusjes van ons!!!!!

De besties

6 gedachtes over “New years in Chiang Mai

  1. Hahaha ik lees deze blog echt met big smile op m’n gezicht, dat zwembad, Andrew de self inviter, echt zo grappig om terug te lezen. Heeeel veel plezier met de gibbon experience!!! Kusjes ❤️❤️❤️

    Like

  2. Hey lieverds! Weer zo’n fijn verslag! En dan nu weer een heel nieuw avontuur: Laos! Ben ik reuze benieuwd naar want eigenlijk geen idee hoe dit land is. Kijk natuurlijk nu al weer uit naar jullie volgende blog. Veel plezier met de Gibbon Exp. !! Love you! KUS, Papa

    Like

  3. wat een heerlijke verhalen vol humor en plezier. Wat geweldig dat jullie het zo leuk hebben gehad met Pien. En dan die Andrew de self inviter ha ha… Hij hield niet op, hi hi.. Ik geniet enorm mee en verheug me nu al op het verslag van de Gibbon Experience… Heel heel heel veel plezier en ik hoop dit zelf ook nog ooit te kunnen gaan doen! Het lijkt me een magische ervaring, love you besties, xxx Eb

    Like

  4. Wat een grappige avonturen van de twee WERELDREIZIGERS in Chiang Mai en Chiang Rai. Het laatste dorp ook wel bekend van de GOLDEN TRIANGLE! Uniek dat jullie in CM ook Oud en Nieuw hebben gevierd met mooie lampions. Ik was zelf in CR in 1987 en kwam er na vertrek achter dat ik per ongeluk wat kleren aan een waslijn heb laten hangen. Kunnen jullie die meenemen ajb? Nu gaan jullie door naar Laos. Het lijkt haast wel alsof er een PLAN zit achter het PLANLOZE PLAN! Moeten wij ons zorgen gaan maken omdat jullie opeens een DOEL lijken te hebben? Liefs van Frans.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s