Chiang Mai + tour

Hi lieve blog lezers,

22 december

Op Roos, Lot dr zusje, haar verjaardag hadden wij een reisdag.

We hebben onszelf nog een keer in een minivan gestort en zijn door veel bergen met veel bochtjes, een beetje misselijk maar wel heelhuids, weer aangekomen in Chiang Mai.

Het plan om weer terug te gaan naar Chiang Mai was ontstaan op de laatste dag die we hier vorige keer hadden. Je weet wel, die dag van de geëscaleerde lunch met de acro-yoga in het park en Andrew die we daar hadden ontmoet waardoor we het vegan zijn hadden herontdekt en op zijn krakkemikkige fietsje naar ons hostel waren gebracht. Ja die dag 🙂

Het klikte dus heel goed met Andrew en hij heeft ons toen laten zien hoe leuk Chiang Mai was.

Dus vandaar hebben we ons erover heen gezet en zijn we toch nog teruggekomen.

We zouden hier Kerst en Oud en Nieuw gaan vieren om daarna door te gaan naar Laos.

Nouja, lang verhaal kort, hier zijn we dus weer.

Op een gegeven moment worden alle mensen in onze minivan door de chauffeur midden op straat eruit gegooid omdat we “ergens” in Chiang Mai waren aangekomen.

Een beetje van onze apropos beginnen we maar met lopen in de hoop dat we iets herkennen. We hadden voor de aankomende nacht nog geen hostel geboekt omdat we daar in Pai geen tijd voor/geen zin in hadden.

Al vrij snel herkenden we één van de ingangen van de Old Town van Chiang Mai en wisten we hoe we naar het centrum kwamen. We wilden een leuk cafeetje vinden met wifi waar we weer even onze shit op orde konden maken aangezien we in Pai echt niks anders gedaan hebben dan waar we zin in hadden 🙂

Nadat we veel te lang met onze backpacks door de drukke stad hadden gelopen, en alle, eigenlijk wel prima, restaurantjes hadden afgewezen, zijn we gesetteld voor het eerste vegan cafe wat we zagen en wat dus uiteindelijk een dikke misser was. Veel te duur, crappy eten.

Nadat we hier alle emails en ongedane zaken weer beantwoord hadden (en natuurlijk geluncht), konden we ons weer als pakezels door de stad begeven onderweg naar ons nieuwe hostel.

Dit viel erg tegen.

We kwamen natuurlijk echt uit een paradijs zoals jullie ook hebben gezien op onze foto’s. In Pai hadden we een grote tuin aan de rivier, grote, zelfgemaakte houten kamers, hangmatten en 24/7 gratis thee en koffie.

Hug Bed Hostel was prima, maar Pai heeft ons echt verwend.

Nadat we gesetteld waren in het hostel zijn we ons richting het vegan restaurant van onze vriend Andrew gaan verplaatsen. Het is niet zijn restaurant, maar we wisten dat hij daar (bijna) elke avond eet. Aangezien we niks meer van ons hadden laten horen, behalve dan één email over hoe Pai ons beviel en dat we hem nog zouden laten weten wanneer we naar Chiang Mai zouden komen, dachten we hem te verassen door samen daar te eten.

Op hoop van zegen liepen we het restaurant binnen, en ja hoor, in het hoekje zat Andrew!

We hebben het heel gezellig gehad en we waren allemaal blij om elkaar weer te zien. Natuurlijk zijn we daarna nog even naar een marktje gegaan en heeft Yuur (shocker) een crêpe met Nutella, banaan en pindakaas gegeten. Niet heel vegan

23 december

Één van de redenen dat we nu al terug gingen naar Chiang Mai was dat we 23 december een meditatie/leren over het Buddhisme/met monniken praten dag hadden.

Hoe verder we in het noorden van Thailand kwamen hoe meer we de uitingen van het geloof hier zagen. Er lopen hier veel monniken, overal zijn Buddha beelden en overal staan tempels.

We weten allebei heel weinig van al die dingen af en zijn heel nieuwsgierig geworden naar de Thaise cultuur en dus vooral het Buddhisme en het leven van de monniken/nonnen.

Vandaar dat we hier graag wat meer over wilden leren en op wat voor een betere manier dan van een monnik zelf!

Boon was een lieve jonge man die met veel aandacht en respect over het Buddhisme en zijn leven als monnik vertelde. Ook gingen we met de groep mediteren na een korte uitleg van Boon over op welke manier, waarom en vooral hoe dit precies moest.

Het was een dag van 9:00 tot 17:00 maar we hadden graag nog veel meer geleerd.

We hebben veel gemediteerd en dit beviel ons wel.

We zitten erover na te denken om misschien een 2/3 daagse meditation retreat te doen, maar we zien wel of dit op ons pad komt.

Toen we daar om 17:20 wegliepen (laten we eerlijk zijn, het is nog steeds Thailand) waren we al laat voor onze dinner date met Andrew in zijn favoriete (en ondertussen ook die van ons) vegan restaurant, wat trouwens Good Souls heet 🙂

24 december

Andrew heeft echt een veel te goede invloed op ons en ons meegesleept naar het befaamde park om daar om 8 uur s’ochtends te gaan sporten…

Daarna zijn we met z’n drietjes naar de ochtend fruitmarkt gegaan en natuurlijk heel veel mango’s en bananen voor onze havermout gekocht.

Die dag heeft onze personal tour guide Andrew ons door de hele stad van vegan supermarktjes naar vegan bakery’s geleid op onze, eindelijk eigen, fietsjes.

In de avond nodigde hij ons uit om mee te gaan naar een diner in Kerstsfeer van een Deense vriendin van hem, want in Denemarken vieren ze Kerst op de 24ste en ze wilde niet alleen zijn.

Dit wat super gezellig en wat een interessante mensen hebben we weer ontmoet.

Zij heet Louise, komt dus uit Denemarken en is een raw-vegan. Dit houd in dat ze geen dierlijke producten of voedsel dat is verwerkt of gekookt/gebakken eet.

Dus letterlijk alleen rauwe groenten of fruit. Soms eet ze wel noten of zaden maar dat merkt ze meteen aan haar lichaam. En dit doet ze al 10 jaar!!!

Ook aanwezig bij dit heerlijk gezonde en vegan kerstmis diner was Roshnee.

Roshnee komt uit Engeland en eet alleen maar rauwe groentes of fruit. Zij is echt hel liefste meisje wat we ooit hebben ontmoet en kampeert hier ergens buiten Chiang Mai op een mooie heuvel. Zij heeft dit dieet al voor 3 jaar.

Andrew, Roshnee en Louise hebben elkaar ontmoet op een, je gelooft het niet, Fruit Festival op Koh Pha-ngan 2 jaar geleden.

Na weer heerlijk vegan te hebben gegeten en geconcludeerd te hebben dat we allemaal eigenlijk best wel raar zijn en we dat heel leuk vinden, zijn we met z’n allen naar de 24 uur fruit markt gefietst.

Yuur had de eer om degene te zijn die Roshnee haar eerste ritje achterop een fiets gaf terwijl zij bleef vertellen over hoe graag ze in Nederland had willen wonen om dan overal naartoe te kunnen fietsen.

Het was heerlijk om te zien hoe deze mensen zo passievol en enthousiast over fruit konden vertellen. Ze weten letterlijk ALLES!

We hebben de beste mango’s en bananen gekocht terwijl we ondertussen leerden over wat het gezondst is en wanneer precies je wat moet eten en waarom.

We hebben voor het eerst jackfruit, durian, mangosteen en longan gegeten.

Al vaker deze weken zagen we op deuren van winkels en in treins of bussen een plaatje met “no durian allowed” en een groot kruis erdoorheen. We vroegen ons af wat dit was en waarom je (nadat we erachter waren gekomen dat dit fruit was) een fruitsoort niet mee zou mogen nemen een winkel in.

Nou daar kwamen we snel genoeg achter.

Meine Güte wat stinkt durian!

We kwamen bij een marktkraampje die alle soorten en maten durian verkocht en er hing daar een vreselijke geur. Het ruikt ongeveer naar verrotte uien, en voor alle Fantasia lezers, naar zo’n goor kras-geurplaatje in die boeken.

Maarja we zijn nog steeds Lotte & Yura en staan open voor (bijna) alles wat we nog nooit hebben geprobeerd, dus nadat Louise wat durian voor ons had gekocht hebben wij dit natuurlijk even geproefd.

De smaak is nog erger dan de geur. Het smaakt oprecht naar uien puree, dat is ook de substantie, een soort puree.

Nadat we dat kleine hapje met veel moeite hadden doorgeslikt en snel een longan berry van Roshnee gegeten hadden kregen we te horen dat dit ook wel een niet zo goeie durian was… We staan ervoor open om het nog een keer te proberen en Louise gaat volgende keer meer haar best doen om een goeie te vinden 🙂

Jackfruit, longan en mangosteen zijn wel echt verrukkelijk en mangosteen en jackfruit hebben het zelfs in Yuur d’r top drie van lievelingsfruit gehaald!

Lott vond het allemaal ook wel lekker maar is niet zo van het tropische fruit en houd het liever lekker Nederlands, appels, peren en bananen enzo.

25 december

Het is dus Kerst.

Ja voor jullie is dat niet anders dan elk jaar maar voor ons is dat echt heeeeeel raar. Het is hier 30 graden en wij lopen in onze jurkjes door een stad waar om de haverklap kerstbomen staan met veel te veel versiering en in elk cafeetje wordt kerstmuziek gedraaid.

Op deze Kerstdag zijn we gaan wandelen met onze vriend Andrew. We hebben van hem jars gekregen waar we onze geliefde havermout in konden maken en meenemen, en daarna met zn drietjes op onze fietsjes naar de berg gefietst. Hij had belooft dat het een “makkelijk” te fietsen pad was, nou we zijn er mooi ingestonken. Dus zo stonden we, nog geen week later, weer onze fiets een berg op te duwen. Het viel uiteindelijk wel mee maar we hebben gezworen nooit meer fietsen te huren. (Al is hij ons nu al weer aan het overhalen om zaterdag naar het meer te fietsen want dat is écht een platte route).

We liepen er echt als zakken bij en zaten er echt doorheen zoals je ziet…

Het pad dat we gingen wandelen heet “The Monks Trail” en was heel erg nice.

Het eerste stuk was ongeveer een half uurtje en toen kwamen we uit bij een hele mooie, oude tempel en een klein watervalletje.

Daar hebben we in alle rust en heel peace full ons ontbijtje gegeten waarna Yuur en Andrew door zijn gegaan naar het tweede deel van de track.

Lott is achter gebleven en heeft wat gemediteerd, gelopen, ongerepte natuur ontdekt, “gezwommen” in een geheim poeltje en een beetje op rotsen geklommen.

Practically nuns now

Yuur on the other hand had een hele andere ervaring.

Die werd op hoog tempo door Andrew de berg opgejaagd waardoor ze heel lief vroeg of hij ook aan pauze’s deed waarop hij nee antwoordde en dus duidelijk d’r hint niet snapte…

Dit pad zou uitkomen bij een mooie tempel dus Yuur had het er wel voor over en het pad ernaartoe was eigenlijk ook wel mooi.

Eenmaal boven aangekomen bij de main road begint Yuur al wat te herkennen.

Vage herinneringen komen naar boven van een koude scooter rit de berg op.

De tempel waar we het hele stuk voor hebben gelopen blijkt de ENIGE tempel te zijn waar we al waren geweest.

Na deze dramatische teleurstelling verwerkt te hebben onder invloed van veel eten van Andrew was ze wel weer ready voor de weg terug.

Dat ging een stuk gemakkelijker en samen renden Yuur en Andrew als twee wilde apen de berg af.

Yuur kan na 6 weken de zon nog steeds niet handelen.

Eenmaal bij Lott aangekomen zagen ze iemand anders dan de persoon die ze achterlieten.

Lot had d’r energie teruggekregen heeft de weg terug niet één keer gestopt.

Ze voelde zich als een geest die door de bossen sjeesde. Binnen een minuut waren haar metgezellen d’r kwijt tot grote zorgen van Yuur die bijna aan voorbijgangers ging vragen “if they have seen a brown, little, crazy girl who was running down this track as a mad ghost”.

Gelukkig zat onze vriendin heel peaceful bij de fietsen op haar metgezellen te wachten.

Het was natuurlijk nog steeds Kerst, dus onze twee kerst fanaten, Lott en Andrew konden het niet laten en hebben Yuur zover gekregen om er weer een Kerstdiner van te maken.

Wat betekende, met z’n drietjes bij een vegan restaurant veel te veel eten bestellen en het natuurlijk wel opeten om vervolgens bij hun favoriete restaurant, Good Souls, nog een extra toetje te bestellen.

Onze jungle party tour

26 december begonnen we onze ochtend als elke andere, havermout, mango’s en thee maar de rest van de dag had spannendere plannen voor ons in petto. Een twee daagse “jungle party” tour, inclusief tubing, olifanten voeren, een duik in een waterval, langs een lokale markt gaan, een overnightstay in een exclusive tent on tree platform and last but not least een Jungle Party! How awesome!!!!

Om 11:50 werden we door onze tourguide Bang opgehaald. Hij kwam ons ophalen in een wit klein persoonsautotje. Hij sprak goed Engels en zag er een beetje uit als een Indiaan. 3 minuten onderweg laat Bang ons weten dat we de enige zijn die de tour doen. Om de één of andere reden verbaast ons dit niks, Bang was al een beetje vaag over de email, maar we vragen ons wel af hoe deze tour verder gaat lopen. No expectations, gewoon alles op ons laten afkomen is het plan.

Onderweg verteld Bang dat we naar zijn home village gaan en dat het ongeveer een uur rijden is en eerst naar het lokale marktje om wat fruit te halen. Onderweg maken we natuurlijk nog even een stop want hij moet nog even een pakketje afleveren. Het is en blijft Thailand…

We komen aan bij het marktje en hij verteld een beetje over het eten wat daar verkocht wordt. Het is ons iets wat onduidelijk of we daar nou eten kopen voor de lunch, gewoon wat snacks gaan halen of alleen rond gaan lopen.

Als we langs wat fruit lopen wat we wel willen halen komen we in een beetje een gekke situatie.

Lunch van die dag was namelijk inbegrepen in de tourprijs, dus moeten we hem nu gaan vragen of hij dat voor ons wil kopen of is dat helemaal niet de bedoeling en moeten we dat gewoon zelf betalen.

Het voelt een beetje alsof we 10 zijn en aan onze vader moeten vragen of we alsjeblieeeeeeft wat lekkers mogen kopen. Een beetje ongemakkelijk blijven we stil staan en hopen we dat hij aanbied om het voor ons te kopen. In het Nederlands hebben we het over de situatie terwijl de situatie zich nog aan het voordoen is.

“Gaat hij dit nu betalen?”

“Ja geen idee, misschien hoort dat er helemaal niet bij”

“Moeten we vragen of hij dit voor ons wil kopen?”

“Gewoon langzaam lopen en misschien bied hij het dan aan”

Uiteindelijk vraagt hij of we van watermeloen halen en wij zeggen van wel.

“Then let’s get a watermelon”

En we halen een watermeloen. Yuur verteld dat ze ook heel erg van jackfruit houdt dus dat en een wafel voor Lot wordt ook nog even gekocht.

We guess dat iets lekkers op de markt dus ook inbegrepen was.

We rijden door naar de “secret village” wat de vertaling is van de naam van het dorp waar hij is opgegroeid. Hij dropt ons bij een restaurant, besteld fried rice voor ons en verteld ons dat twee Australische vrienden van hem met ons mee gaan tuben en dat hij die nu even op gaat halen. Wij gaan zitten en hij rijdt in zijn witte persoonsautotje weg en laat ons daar achter. Na ongeveer 20 min komt hij terug met zijn Australische vrienden. Een homo stel van ongeveer 25 jaar oud. Super aardige jongens! Ze kennen Bang via via, zijn vorige week voor zijn verjaardag met hem wezen stappen in Chiang Mai en verblijven nu 3 weken in zijn dorp en chillen een beetje met hem. Na het eten rijden we naar een plek bij de rivier waar we even het water gaan “uittesten” of tewel vanaf een grote rots erin springen. Dit was echt wel leuk. De Australiërs waren zo aardig om ons te filmen.

Daarna gingen we met zn 5en tuben. In banden met de stroming van de rivier naar beneden dobberen. Het voelde een beetje raar om op “tour” te zijn terwijl zij gewoon 3 vrienden waren die lekker gingen tuben. Desalniettemin was het tuben echt super leuk, Bang had een box mee, het zonnetje scheen en we dreven rustig naar beneden. Aan het einde ging de rivier langs de elephant sanctuary dus zagen we olifanten lopen die uit de rivier dronken waar wij in zwommen. Daarna stapten we van onze band en liepen we naar de auto.

Bang bracht ons naar onze slaapplek en daar konden we even douchen en ons omkleden om vervolgens met zn 5en ergens te gaan eten.

Er stond één vegetarische optie op het menu dus we hebben ten zeerste genoten van onze stir fried vegetables met rijst. De sfeer aan tafel was een beetje random. Doen die vrienden van Bang ook deze tour? Zijn ze gratis mee? Zijn wij de plus ones of zijn zij de plus ones? Het was prima gezellig hoor daar niet van maar alles voelde gewoon een beetje vaag.

Als klap op de vuurpijl gingen we daarna naar een “festival” met z’n allen (aangezien er natuurlijk niemand anders deze tour deed om een litte “jungle party” mee te houden).

“Special offer, only for you guys!”

Na een half uur in de auto te hebben gezeten, weer met zn 5en, wat uiteindelijk beter was anders zaten we daar met onze tourguide, kwamen we aan bij zit zogeheten “festival”.

Het was letterlijk een kermis.

En niet eens een leuke kermis, een kermis waar keihard valse Thaise muziek wordt gedraaid, 90% kind of ouders zijn, het eten bijna allemaal vlees is, alles geld kost en om een of andere reden was er ook een gare kleding markt waar je, ja dat had Bang ons nog wel even goed laten zien, wel gewoon supreme fanny’s kon kopen voor een spotprijsje!! Aren’t we the most lucky girls in the world.

Daar stonden we dan, op onze “jungle party” met onze tourguide en zn twee Australische vrienden.

Het aller gekste was nog dat ze alle 3 achter ONS aanliepen. Als wij stopte, stopte ze letterlijk ook en wachtten ze tot wij weer begonnen te lopen. Bang vroeg of we nog wat wilden eten en weer kwamen we in de gekke situatie waarin we niet wisten of hij voor ons ging betalen of dat het nu de bedoeling was dat wij onze portemonnee tevoorschijn zouden halen. Lott wilde wel wat popcorn maar nadat we daar eenmaal aankwamen en heeeeeel langzaam er naartoe waren gelopen, de overduidelijke hint hadden gedropt

“Ohh yay, popcorn!” en er vervolgens een minuut naar hadden lopen staren, stond Bang nog steeds dood hard achter ons te chillen en maakte hij geen aanstalte om geld voor ons te pakken. Toen zijn we maar weer doorgelopen met onze tourguide en zijn vrienden achter ons aan.

Er was een gekke attractie waarbij motors zo hard in rondjes gaan rijden dat ze uiteindelijk van de grond af komen en de muur op gaan en dan horizontaal tegen de muur aan rijden. Gelukkig werd dit wel door Bang gesponsord. Het was echt heel creepy, de motors kwamen echt super dichtbij, het stonk naar uitlaatgassen en het was echt super lawaaiig maar wel weer een hele ervaring.

Binnen een uur waren we klaar op de kermis maar aangezien het nog redelijk vroeg was bood Bang aan om bij het kampement nog een bonfire te maken en daar muziek te luisteren. Dat vonden wij een prima plan. Onze Australische vrienden verlieten ons wel voor hun bed maar geen zorgen, we zagen ze morgen wel weer! Bang had namelijk nog een “special offer” hij bood ons aan om ons gratis en voor niks naar de hot springs te brengen, alleen moesten we dan wel zelf de entrance fee betalen maar die kans moesten we natuurlijk grijpen, en zijn vrienden gingen gezellig mee.

De bonfire was eigenlijk verrassend leuk, Yuur dr befaamde afspeellijst “saam” werd aangezet, er was een heerlijk warm vuur en we hebben nog best lang met Bang gepraat en al onze vragen over de Thaise cultuur kunnen stellen. Hij vertelde onder andere dat hij voor 10 dagen een monnik was geweest en monniken super veel eten omdat ze alles gratis krijgen, dat je nooit iemand ouder op het hoofd mag aanraken, dat Thaise mensen bijna altijd twee namen hebben, hun echte naam kent bijna niemand maar ze hebben allemaal een bijnaam waarmee iedereen ze aanspreekt en we hebben ook nog wat Thaise woorden geleerd die uiteindelijk Thaise slang bleken te zijn.

Daarna zijn we lekker in onze tent onder de wolle dekens gekropen en hebben we elkaar lekker warm gehouden. (In de bergen is het nog steeds echt super koud in de avond)

De volgende dag maakte hij ons om 7:30 wakker. Olifanten voeren!

Zijn broer is de eigenaar van de elephant sanctuary. No riding, just feeding. Ze redden olifanten van organisaties die ze uitbuiten en slecht verzorgen.

Eerst gingen we bananen en paardenvoer kneden tot een nare substantie waar we bolletjes van kneden.

Dit is dus Bang

Er waren drie hele oude olifanten die we deze bollen mochten voeren. De olifanten waren echt heel schattig en toen we de bollen in hun mond deden raakte we soms ook hun dikke warme tongen aan. Was echt super leuk om dit te doen.

Fotogenieke oma
Lot met onze nieuwe vriendinnen

Daarna gingen we naar de waterval, die gewoon in zijn achtertuin bleek te liggen. Het was te koud om te zwemmen maar leuk om even te zien. Niks bijzonders maar we konden ons voorstellen dat het geweldig is om daar met je vrienden te kunnen zwemmen en er van af te glijden als het warm weer is.

Toen gingen we ergens ontbijten, rijst met stir fried vegetables, again. Ze eten hier rijst voor letterijk elke maaltijd.

Om 11:00 haalden we de Australiers weer op en reden we met zn 5e naar de hotsprings. 1,5 uur rijden. Wij mochten de muziek doen dus we zaten eigenlijk best prima in de auto. Onderweg kwamen we veel honden tegen, die lopen hier overal over straat, iedereen is het gewend.

Op een gegeven moment ligt er weer een hond midden op de weg, Bang toetert om te zorgen dat de hond aan de kant gaat maar hij is te langzaam en we voelen een hobbel en horen gepiep.

Nee

Nee

Nee

Zo snel ging het.

Bang stopt de auto, niemand zegt wat. Ons hard gaat te keer en we hebben ons hand nog voor onze mond van de schrik.

We zijn over een hond heen gereden.

De stilte wordt doorbroken door 5 andere honden die hevig beginnen te blaffen.

“Oh shit” is alles wat er Bang zijn mond komt.

We blijven in shock zitten, te bang om uit te stappen. Bang stapt uit en kijkt naar de hond, we hebben geen idee wat hij nu ziet. “It’s bad” zegt hij. Hij loopt er even snel naartoe en komt terug. “What should I do?” Vraagt hij aan ons, AAN ONS?!?! Hij is waarschijnlijk ook gewoon in shock.

De eigenaren zijn niet thuis en er is hier geen nummer dat je kan bellen voor een dierenambulance ofzo. De hond optillen lukt waarschijnlijk niet want hij zal bijten en volgens Bang mogen we de hond niet meenemen omdat het niet onze hond is, alleen de eigenaren kunnen dat doen. De hond is in de tussen tijd wel al van de weg af gekropen. We kunnen niks doen concludeert Bang.

Wij weten niet wat we moeten doen of zeggen. We geloven nog steeds niet dat dit net gebeurt is. Hij zegt dat hij zijn vriend die bij de dierenarts werkt een berichtje zal sturen en nog geen 5 minuten later rijden we al weer verder. Het volgende half uur hebben we allebei geen woord gezegd.

Het voelde slecht maar we wisten niet wat we moesten doen. Bang begon het een beetje goed te praten. “Happens all te time in Thailand, so many dogs on the street” “My dogs also hit by a car” “there is also a village where they eat dogs”

We houden ons maar voor dat hij ook in shock is.

Een uur later komen we bij de hotsprings aan. De vibe is raar. De entrance fee blijkt 300 baht per persoon te zijn wat voor Thailand echt heel heel erg veel is. Voor locals, zoals dus Bang, is het maar 30 baht…. 30 baht…..

“For me only 30 baht ha ha ha, that is crazy”

Good for you Bang, good for you.

De hotsprings zijn niet eens mooi. De bron is wel nice, het water spuit letterlijk kokend omhoog maar de hotspring zelf is meer een klein zwembad. Het is ook nog eens veeeeel te heet. Lott is er 5 min in geweest en Yuur heeft zich heeeeel langzaam stukje bij beetje ondergedompeld voor een minuut of 2.

Yuur diep onder de indruk van de hotsprings

Daarna was het weer 2,5 uur naar Chiang Mai rijden, nog even geluncht langs de snelweg en toen eindelijk om 18:00 bij ons heerlijke hosteltje afgezet, Bang betaald en de Australiërs uitgezwaaid.

Dit was echt de raarste tour ooit. Basically was het gewoon een Thaise jongen van 26 die wat activiteiten aan elkaar knoopte en het verkocht als een tour en ook nog gezellig zijn vrienden mee nam. We hebben echt in meerdere situaties elkaar aangekeken van waar zijn we beland maar hebben wel getubed over een hele nice rivier, olifanten gezien en weer meer over Thailand geleerd. We kunnen nog steeds niet geloven dat we over een hond heen zijn gereden en vragen ons af hoe dat is afgelopen. Het gevoel zullen we nooit meer vergeten en is echt het naarste gevoel ooit.

Aangekomen in ons hostel vertellen we alles aan Andrew en Megan, een vriendin van hem. We eten thuis onze havermoit en gaan daarna slapen. What a day…!

Jeetje wat een lang blog deze keer. Er zit ook echt bloed, zweet en tranen in.

Vandaag hebben we niet zo veel gedaan. Vooral beetje bij het hostel gechillt, onze shit op orde gekregen en deze blogpost voor jullie gemaakt.

Laat ons weten wat jullie ervan vinden in de reacties, dit vinden we heel leuk om te lezen en geeft ons motivatie voor de volgende keer!

Heel veel liefde van de leukste besties,

Yuur & Lott

Ps. Hou deze post in de gaten want er komen nog extra foto’s op die Bang nog even naar ons moet emailen (:

4 gedachtes over “Chiang Mai + tour

  1. Schatjeeeeeeeees! Ja, deze post is wéér een geweldig geschreven reisverslag. Zó levendig dat ik gedurende het lezen heel dicht bij jullie ben en even alles ook mag meemaken. En gewoon ook erg leuk om zo precies te weten hoe het jullie allemaal vergaat. Ik ben retetrots op jullie! Ga zo door; jullie ondernemingslust, nieuwsgierigheid naar het onbekende, jullie trouwe vriendschap samen dagelijks vieren, open staan voor allerlei mede-reizigers…. Enzovoort! KUS KUS KUS, Papa

    Like

  2. Lieve Lot en Yuur, wat heerlijk al jullie verhalen, wij smullen mee van de avonturen! En lekker bezig met vegan eten en mediteren! Ga zo door met gezond eten en met schrijven, helemaal leuk. Lot we hebben je gemist met kerst in Blokzijl, het was weer een gezellige Smits bende met veel eten, kletsen, spelletjes, speeches, kerst liederen en viool spel van Jans en Fen! Volgende keer ben je er weer gezellig bij, nu lekker genieten in Thailand, nog veel leuker! Verheug me al op jullie volgende post! Liefs en big hug (tante) Jans

    Like

Laat een reactie achter op frankbergerfotografie Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s