Koh Pangan

24 november

We zitten nu op een pondje onderweg naar alweer ons volgende eiland

Tromgeroffel…..

Koh Lanta!! Tip van Sil en Marcus (Duitse metgezel die we geditcht hadden op Koh Tao)

Maar eerst…

Afgelopen dagen hebben we heeeeerlijk genoten van ons bungalowtje aan het strand bij Coco garden.

Bar bij Coco garden waar we elke dag van het uitzicht genoten

Koh Pangan was niet helemaal wat we in gedachten hadden, het was niet perse een mooi eiland, het was heel toeristisch en behoorlijk uitgestorven.

De stranden waren daarentegen prachtig, diepblauw water en zand zo wit dat het soms pijn doet aan je ogen.

We hebben niet heel veel uitgevoerd de afgelopen dagen. Yuur is al bijna klaar met haar tweede boek en Lott is op de helft van haar eerste (is wel een dik boek hoor) We hebben ook gezwommen, maar dat mogen we eigenlijk niet echt zwemmen noemen, meer een dompel.

Er zwemmen daar dodelijke kwallen en Lott is in haar jeugd getraumatiseerd en heeft ook Yuur bang weten te maken. Maaaarrrr we hebben natuurlijk wel wàt avontuurtjes meegemaakt! Get ready:

Jasmine en Collin

Op de eerste dag ontmoette we twee hele interessante mensen, je raad het al, Jasmine en Collin. Ze wonen in Canada en zaten beide op een Franse school. We hadden ze al gedag gezegd toen wij bij Coco garden aankwamen maar diezelfde avond, toen we nog even aan het chillen waren bij de bar, kwam het Canadese koppel iets wat verwilderd aanlopen. Ze hadden mushroom thee gedronken. Het was de beste dag van hun leven 🙂

En ze vertelde en vertelde en vertelde.

“There was this amazing restaurant with a lot of animals and also turtles but they were having sex the whole time and we were like, are we interrupting?”

“We met the most amazing couple and stayed with them the entire day, mostly because the girl asked us if it would be okay if she had her tits out”

“Collin has a freakishly small head, here try his cap”

“When we just started dating I farted really hard and Collin said he liked the acoustics on it”

“You know, my dad is a total supporter of the gay thing”

Na 3 uur met deze stuiterballetjes doorgebracht te hebben, en met moeite 3 zinnen te hebben ingebracht vonden we het wel welletjes.

Doei gezegd en ons de ochtend daarna verstopt toen ze weggingen zodat we ze niet nog een keer gedag hoefden te zeggen.

Phaeng waterfall

We zijn ook echt naar super leuke watervallen geweest waar we naartoe moesten wandelen, naja meer klimmen eigenlijk. Het was echt heel nice en het warme weer en de stijle klim hadden tot gevolg dat we ons helemaal te pletter zweten dus de duik bij de waterval was nog nooit zo rewarding geweest. Het was niet perse een heeeele indrukwekkende waterval, meer en paar kleintjes maar de klim was leuk en het water was heerlijk dus we hebben ons prima vermaakt!!

Door de waterval heen gaan klimmen en genoten van de natuur.
Zwemmen bij Phaeng waterfalls

De geheime hollystone bar

Alhoewel Coco garden een paradijs was waren er niet echt veel mensen en al helemaal geen mensen van onze leeftijd. We besloten om eens bij de receptie te vragen wat een leuke plek is om naar een feestje te gaan of een drankje te drinken. “Hollystone” is wat we te horen kregen. Even gegoogled met de WiFi, gekeken waar op het eiland het ongeveer lag, een grote stip getekend op onze kaart en te fiets het eiland gaan verkennen. Ieeeeeedereen daar rijdt rond op scooters dus we kregen wat rare blikken op onze fietsjes.

Eerst wilden we ergens eten, ergens waar we de zonsondergang konden zien. We werden al een beetje ontmoedigd door de eerste vrij stijle heuvel die we te fiets niet haalde, waardoor we moesten afstappen.

Maar we hebben toch doorgezet en uiteindelijk een geweldig plekje gevonden. Helemaal afgelegen op het strand met onze eigen verhoging, and how we love that, kussens om op te zitten lagen op de grond en een laag tafeltje. It was truly amazing!!

Rond 19:30 zijn we gaan fietsen. (20:00 ging Hollystone open) Het was al echt donker en we moesten natuurlijk ook nog de weg gaan vinden. Na ongeveer 20 minuutjes fietsen kwamen we aan bij één van de wegen die naar de Hollystone zou moeten lijden.

We keken het straatje in.

Best wel donker…

Allemaal bos om het straatje heen…

Naja lets give it a shot dachten we en begonnen het straatje in te fietsen.

Eerste straatje mislukt… in licht paniek teruggefietst naar de mainroad.

Tweede straatje nog enger, op een gegeven moment hielden de lantaarnpalen gewoon op en was er alleen nog maar een zwart gat.

“Naja we hebben het geprobeerd, laten we dan maar weer naar huis gaan”

Tot zover ons uitgaans avontuur…

De weg naar huis was ook al niet te welletjes. Allemaal enge honden die naar ons blaften en achter ons aan rende. Twee keer gestopt met de fiets omdat we écht dachten dat ze ons anders zouden bijten.

Gelukkig veilig bij onze bungalow aangekomen en de schrik met yoghurt en cornflakes weg gegeten.

De aardige gratis (bijna) taxichauffeur

Vanochtend zijn we dus uit onze bungalow vertrokken, we hadden aan de receptioniste van Coco garden gevraagd hoe duur de taxi zou zijn en ze zij 200 Baht. We dachten laten we eens wat geld besparen en gaan lopen, valt wel mee hoe lang het is.

De volgende ochtend stonden we braaf om 6:30 klaar met een goed humeur en onze backpack op onze rug.

Eenmaal onderweg toeterde er een taxichauffeur naar ons, aangezien dit ongeveer 24/7 gebeurt in Thailand omdat dit de manier is waarop ze laten horen dat ze een taxi zijn, trokken we er ons niks van aan. Deze keer stopte de taxi ook en riep iets naar Lott. Toen ze het gesprek aanging zag ze dat het er geen Thais mannetje maar een blanke man van rond de 30 achter het stuur zat, met een Thais mannetje er naast.

Hij vertelde dat hij aan het leren was om te rijden en dat hij daarom gratis mensen meeneemt van hot naar her om wat kilometertjes te kunnen maken.

Eerst waren we voorzichtig maar het was al licht, er was leven buiten, het was meer een tuctuc dan een taxi met een volledig open achterbank en de jonge en later bleek Australische man zag er vriendelijk en oprecht uit en er zat ook nog een Thaise man naast. We vertrouwde op ons onderbuikgevoel en hebben toch nog wat moeite en geld kunnen besparen.

Faith in humanity restored en ons al zeer goeie humeur nog beter geworden.

Dit waren wat van de kleine avontuurtjes die we dagelijks meemaken. Zelfs als je niet heel veel onderneemt maak je alsnog zoveel mee hier, dat is ook zo heerlijk aan reizen.

Verder genieten we nog steeds van elkaar en denken we veel na. Als je geen telefoon bij je hebt moet je toch wat uurtjes invullen met je eigen gedachten en dat vinden wij soms lastig maar het levert vooral goeie gesprekken en ideeën op. Onszelf vermaken is vooral vermoeiend in de avond, als je gegeten hebt, moe bent en eigenlijk het liefst in bed gaat liggen om nog wat tijd op instagram door te brengen.

Het is leuk om te zien hoe we onze avonden vullen en zijn benieuwd hoe het de rest van onze reis gaat zijn.

Jullie horen zo snel mogelijk weer van ons!!

Ps. Er zit soms wat vertraging in onze posts doordat we soms geen goeie WiFi hebben of gewoon geen zin hebben om het af te maken en te posten dus we zullen de datum dat het geschreven bovenaan vermelden. Deze is bijvoorbeeld al 3 dagen geleden geschreven, oops hihi.

With love,

Your favorite besties

Lott & Yuur

7 gedachtes over “Koh Pangan

  1. wat een prachtig verhaal. Ik heb het van begin tot het eind met heel veel plezier en gelach gelezen. Dat gekke stel aan de mushrooms met hun heerlijke teksten. ha ha ik snap wel dat jullie het na 3 uur wel welletjes vonden. En dan die fietstocht naar dat zogenaamde feest in de middle of nowhere. Hilarisch…… En dan die lift met 2 mannen. brrr best een beetje spannend… Gelukkig was Jullie intuïtie goed… Heerlijk ook die foto s van jullie aan de rivier en nog diepe bewondering voor jullie social media vrij leven.. Ik denk dat weinigen jullie zo nadoen. Ik in ieder geval niet. Wat kunnen jullie leuk, grappig en heerlijk schrijven. Ik verheug me alweer op de volgende post.. liefs en knuffels

    Like

  2. Gaaf om te lezen!!
    Leuke schrijfstijl!
    Komisch met die Canadezen!
    Het is net of ik effe naast jullie zit. Dat is heel een leuk gevoel.
    Fijn, die faith in humanity, maar toch ook dat jullie alert zijn!
    Veel plezier, dearies!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s